Πως και πότε μπορώ να αφήσω τον σκύλο μου να συναναστραφεί-γνωρίσει έναν άλλον σκύλο στη βόλτα μας;

Πως και πότε μπορώ να αφήσω τον σκύλο μου να συναναστραφεί-γνωρίσει έναν άλλον σκύλο στη βόλτα μας;

Η μεγαλύτερη συνήθεια που έχουν οι περισσότεροι ιδιοκτήτες σκύλων όταν θα πάρουν το νέο μέλος της οικογένειας τους, το κουταβάκι τους, είναι ξεκινώντας τις βόλτες τους, να το πηγαίνουν να γνωρίσει άλλα σκυλάκια, για να κοινωνικοποιηθεί. Ή ακόμα χειρότερα να πηγαίνουν σε κάποιο πάρκο σκύλων για να πετύχουν την κοινωνικοποίηση του σκύλου τους.

Δεν θα αναφέρουμε πόσο προβληματικό μπορεί να είναι κάτι τέτοιο, καθώς το έχουμε κάνει αρκετές φορές μέσα από άρθρα και βίντεο.

Αν σας ενδιαφέρει η σωστή κοινωνικοποίηση του σκύλου σας, σας προτείνουμε να δείτε το παρακάτω βίντεο της σχολής μας όπου και εξηγούμε αναλυτικά τη διαδικασία: www.youtube.com/watch?v=nnOEL3G4U3Y&t=557s

Επιπλέον πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο: www.youtube.com/watch?v=kzF497zD2GM

Τι συμβαίνει όμως όταν ένας σκύλος δεν έχει κοινωνικοποιηθεί σωστά; 

Κατά πάσα πιθανότητα, (γιατί τίποτα δεν είναι απόλυτο), θα έχει κάποια θέματα συμπεριφοράς. Αυτά τα θέματα είναι πιθανό να σχετίζονται με άσχημες εμπειρίες που είχε στην κουταβίσια ηλικία, ή στην παύση της εκπαίδευσης του σκύλου από τον κηδεμόνα του, ή ακόμα και στις γενετικές του προδιαθέσεις που δεν είναι εμφανείς από τους πρώτους μήνες της ζωής ενός σκύλου σε ένα άπειρο μάτι.

Έτσι κρατώντας σαν πληροφορία την παραπάνω παράγραφο, μπορούμε να φτάσουμε στο συμπέρασμα πως δεν είναι όλοι οι σκύλοι κατάλληλοι για συναναστροφή με τον δικό μας σκύλο εφόσον δεν έχουν κοινωνικοποιηθεί σωστά, ή έχουν εμφανίσει προβλήματα συμπεριφοράς που εμείς είναι αδύνατον να γνωρίζουμε εφόσον δεν γνωρίζουμε τον σκύλο.

Τι θα συναντήσουμε στις βόλτες μας;

Πολλοί ιδιοκτήτες αφήνουν τα σκυλιά τους να αλληλεπιδρούν ανεξέλεγκτα με όποιον σκύλο πετύχουν στην βόλτα τους.

Πολλές φορές μάλιστα, αφήνουν τον σκύλο τους να πλησιάσει με φόρα έναν άλλον σκύλο χωρίς να  ζητήσουν την συγκατάθεση του ιδιοκτήτη του. Ακόμη και αν ο σκύλος μας είναι φιλικός και δεν μας έχει δείξει ποτέ κανένα ίχνος επιθετικότητας, αυτό δεν σημαίνει πως ισχύει το ίδιο για κάθε σκύλο πάνω στον πλανήτη.

Ο κάθε σκύλος έχει τον χαρακτήρα του. Άλλοι είναι φιλικοί και κοινωνικοί, άλλοι είναι εσωστρεφείς και μοναχικοί και δεν ανέχονται εύκολα την επαφή. Άλλοι νιώθουν σίγουροι με τον εαυτό τους και άλλοι έχουν ανασφάλειες και χρειάζονται τον χρόνο τους. Άλλοι εκνευρίζονται εύκολα και άλλοι έχουν περισσότερη υπομονή.

Αυτό σημαίνει πως ο σκύλος μου μπορεί να μην ταιριάζει με τον σκύλο που συναντάω μπροστά μου και να μην είναι η κατάλληλη ευκαιρία για να γνωρίσει κάποιον άλλον σκύλο. Για παράδειγμα, αν και οι δυο σκύλοι που θα συναντηθούν είναι ανασφαλείς με το περιβάλλον τους, τότε τα μηνύματα που θα δίνει ο ένας στον άλλον δεν θα είναι και πολύ φιλικά.

Αν ο δικός μου σκύλος είναι πολύ παιχνιδιάρης και ο σκύλος που συναντήσαμε είναι επιφυλακτικός, τότε σίγουρα ο δεύτερος δεν θα περάσει πολύ καλά στην συνάντηση. Οι συνδυασμοί όπως μπορούμε να φανταστούμε είναι άπειροι έτσι δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσουμε τα παραδείγματα.

Τι θα πρέπει να κάνουμε;

Το κυριότερο είναι πως δεν θα έπρεπε να αφήνουμε τα σκυλιά μας να πλησιάζουν ανεξέλεγκτα άλλους σκύλους και χωρίς να πάρουμε τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη.

Πρώτον δεν ξέρουμε αν ο ιδιοκτήτης του άλλου σκύλου είναι σύμφωνος, και δεύτερον δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι πως το ζευγάρι που θα δημιουργηθεί, θα ταιριάζει. Πολλά προβλήματα συμπεριφοράς πηγάζουν από αυτή  την συνήθεια και την άγνοια, ή την παραπληροφόρηση, για το πως αλληλεπιδρούν πραγματικά οι σκύλοι.

Είναι πάντα προτιμότερο να κρατήσουμε την απόσταση μας από τον διερχόμενο σκύλο και να επιτρέψουμε αλληλεπίδραση, μόνο αν και οι δυο σκύλοι βρίσκονται σε ήρεμη κατάσταση.

Ακόμα και η υπερβολική χαρά, μπορεί εύκολα να δημιουργήσει θερμό επεισόδιο ανάμεσα σε δύο σκύλους που δεν γνωρίζονται.

Για την ακρίβεια, προτείνουμε να μην αφήνετε το σκύλο σας να αλληλεπιδράσει με κανέναν άγνωστο σκύλο που συναντάτε τυχαία. Εκτός και αν το επίπεδο της εκπαίδευσης σας είναι αρκετό ώστε να μπορείτε να καταλάβετε εκτός από τον σκύλο σας, και τον άλλον σκύλο που συναντήσατε.

Οι βασικότεροι λόγοι για να αποφύγουμε μια συναναστροφή.

  1. Ο σκύλος σας αρχίζει να αναπτύσσει ανεξέλεγκτο ενδιαφέρον για αλληλεπίδραση με άλλους σκύλους. Αυτό μειώνει δραστικά το ενδιαφέρον του για εσάς εκτός σπιτιού, και κλιμακώνει την ένταση του όταν αυτό δεν θα είναι εφικτό.
  2. Ο σκύλος που συναντήσαμε δεν δείχνει σημάδια ενδιαφέροντος για το σκύλο μας. Ενδέχεται να μην θέλει εκείνη την στιγμή ή να αδιαφορεί γενικά για άλλους σκύλους και έτσι θα έχει άσχημη αντίδραση αν ο σκύλος μας τον πλησιάσει.
  3. Ο σκύλος μας δεν έχει σταθερή και ισορροπημένη συμπεριφορά. Άλλες φορές είναι φιλικός, άλλες είναι σκεπτικός, άλλες είναι επιθετικός. Σε αυτή την περίπτωση δεν μπορούμε να το διακινδυνεύσουμε, και καλό είναι να συμβουλευτούμε άμεσα εκπαιδευτή.
  4. Ο σκύλος μας δεν μπορεί να συγκρατήσει την χαρά του. Μεγάλο όχι σε αυτή την περίπτωση διότι αν ο άλλος σκύλος είναι ήπιων τόνων ή θα καταπιεστεί για να ανεχθεί τον σκύλο μας ή θα αντιδράσει.
  5. Όταν ο σκύλος μας δεν έχει καθόλου αυτοέλεγχο ή/και εμείς έχουμε αδυναμία ελέγχου της συμπεριφοράς του.
  6. Όταν βλέπουμε έναν σκύλο να γαβγίζει έντονα, να χοροπηδάει ή να τραβάει το λουρί του με ένταση για να μας φτάσει. Αυτό σημαίνει πως σκύλος και ιδιοκτήτης δεν έχουν την απαραίτητα καλή σχέση μεταξύ τους και τους λείπει το επίπεδο εκπαίδευσης που θα έπρεπε να έχουν. Η έκβαση στη συναναστροφή με το σκύλο μας είναι εντελώς τυχαία.
  7. Όταν εφόσον έχουμε ρωτήσει τον ιδιοκτήτη του άλλου σκύλου έχουμε πάρει αρνητική ή και όχι σίγουρη απάντηση. Αν μας πουν όχι, μένουμε μακριά και δίνουμε χώρο. Αν δεν είναι σίγουροι δεν αξίζει το ρίσκο.
  8. Όταν έχουμε μικρό σε ηλικία σκύλο και συναντάμε ενήλικο σκύλο στο δρόμο.
  9. Όταν το κουτάβι μας είναι μικρόσωμο αλλά το σκυλάκι που συναντήσαμε είναι μεγαλόσωμο.
  10. Όταν ο σκύλος μας δεν μπορεί να σεβαστεί ότι δεν θα επιτρέψουμε συνάντηση με όλους τους σκύλους που θέλει να χαιρετήσει.
  11. Όταν θα δούμε τον άλλον ιδιοκτήτη να έρχεται καταπάνω μας χωρίς να μας ρωτήσει.
  12. Όταν θα ακούσουμε την ερώτηση “Αρσενικό ή θηλυκό είναι το σκυλάκι σας;’’ (τότε τρέχουμε).

Πότε να επιτρέψουμε συναναστροφή.

1. Όταν το επίπεδο γνώσεων και εκπαίδευσης μας είναι αρκετά ικανοποιητικό για να μπορούμε τουλάχιστον να αντιληφθούμε τα συναισθήματα του δικού μας σκύλου.

2. Όταν ο σκύλος μας έχει επάρκεια στην εκπαίδευση του και στη σταθερή καλή συμπεριφορά του για την ηλικία του.

3. Όταν γνωρίζουμε πολύ καλά τον ιδιοκτήτη και τον σκύλο του και είμαστε σίγουροι για την συμπεριφορά του άλλου σκύλου. (Δεν αρκεί να ακούσουμε τη φράση “ο σκύλος μου είναι φιλικός”).

4. Όταν το επίπεδο γνώσεών μας είναι τέτοιο που μας επιτρέπει να καταλάβουμε και να προβλέψουμε τις αντιδράσεις του σκύλου μας και του άλλου σκύλου.

5. Όταν ο σκύλος μας είναι ουδέτερος και δεν τον πιάνει ταραχή και μανία κάθε φορά που συναντάμε σκύλο.

6. Όταν μπορούμε με μια λέξη να επαναφέρουμε την προσοχή του σκύλου μας σε εμάς.

7. Όταν και οι δυο σκύλοι είναι ήρεμοι και με χαλαρό λουρί.

Τέλος αξίζει να τονίσουμε πως υπάρχουν σκύλοι που φοβούνται και που προσπαθούν πάρα πολύ μαζί με τους ανθρώπους τους, να καταφέρουν να ξεπεράσουν τα προβλήματα τους.

Είναι τουλάχιστον ανεύθυνο από την πλευρά μας, να καταστρέφουμε την πρόοδο αυτών των σκύλων, ή να τους φέρνουμε σε δύσκολη θέση επειδή θέλαμε ο σκύλος μας να πει “γεια”. Εκτός από σοβαρά πισωγυρίσματα στην συμπεριφορά του σκύλου, δημιουργούμε και σοβαρό πλήγμα στην εμπιστοσύνη τους προς τους ιδιοκτήτες τους.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ: Πως Διαχειρίζομαι έναν δύσκολο σκύλο

Πως το μπαλκόνι και η αυλή μπορούν να συμβάλουν στη δημιουργία σοβαρών και ανεπιθύμητων προβληματικών συμπεριφορών στο σκύλο μας

Πως το μπαλκόνι και η αυλή μπορούν να συμβάλουν στη δημιουργία σοβαρών και ανεπιθύμητων προβληματικών συμπεριφορών στο σκύλο μας

Ο σκύλος είναι ένα ζώο που ερεθίζεται εύκολα από τις αλλαγές του περιβάλλοντος. Μυρωδιές, ήχοι, οπτικά ερεθίσματα και γενικότερα οτιδήποτε είναι ικανό να γίνει αντιληπτό μέσω των αισθήσεων του, θα του προκαλέσει περιέργεια. Αυτή η περιέργεια μπορεί να εξελιχθεί σε εκνευρισμό όταν ο σκύλος δεν έχει τη δυνατότητα να περιεργαστεί αυτό το ερέθισμα, ή όταν δεν έχει τη δυνατότητα να απασχολήσει τον εγκέφαλο του με κάτι άλλο.

Έτσι, κάθε φορά που ο σκύλος μας είναι μόνος του στο μπαλκόνι χωρίς επίβλεψη, έρχεται αντιμέτωπος με μια σειρά από τέτοια ερεθίσματα που δεν θα μπορέσει να περιεργαστεί, και κανένας δεν θα είναι κοντά του για να τον καθοδηγήσει.  

Αυτό θα έχει σαν συνέπεια να αυξηθεί το στρες που νιώθει ο σκύλος μας γενικά, αλλά και ειδικότερα θα αυξήσει την ένταση του σε συγκεκριμένα ερεθίσματα που ήδη έχουμε παρατηρήσει ότι τον τρομάζουν ή τον εκνευρίζουν.

Επίσης είναι πιθανό να δημιουργηθεί αποστροφή ή εκνευρισμός σε ερεθίσματα που ποτέ δεν είχε εκδηλώσει κάποια ανησυχία. Σκεφτείτε να είστε σε ένα μπαλκόνι και να παρατηρείτε την ζωή στον έξω κόσμο αρκετές ώρες την ημέρα χωρίς να έχετε την ευκαιρία να αλληλεπιδράσετε, ούτε όμως και την ευκαιρία να απασχολήσετε το μυαλό σας με κάτι άλλο.

Παρακάτω θα παραθέσουμε ενδεικτικά κάποιες σοβαρές προβληματικές συμπεριφορές του σκύλου μας, που μπορούν να δημιουργηθούν ή ενισχυθούν, αν ο σκύλος μας έχει ελεύθερη πρόσβαση σε εξωτερικούς χώρους του σπιτιού χωρίς επίβλεψη.

Ανεπιθύμητο γάβγισμα

Όταν ο σκύλος εκνευριστεί με κάτι, το πιο πιθανό είναι πως θα ξεκινήσει να γαβγίζει.  Αν το γάβγισμα, του δώσει το αποτέλεσμα που ψάχνει (στο μυαλό του), τότε η συμπεριφορά θα ενισχυθεί και ο σκύλος θα γαβγίζει συχνά για να κερδίσει αυτό που θέλει.

Αύξηση θηρευτικής τάσης

Όσο ο σκύλος είναι παρατηρητής ενός άλλου ζώου από απόσταση και δεν έχει τη δυνατότητα να απασχολήσει το μυαλό του με κάτι άλλο, τόσο μεγαλώνει η τάση που έχει να ασχολείται με το συγκεκριμένο ερέθισμα. Αν ο σκύλος μας αντιμετωπίζει αδυναμία αυτοελέγχου μπροστά στις γάτες για παράδειγμα, η έκθεση του σε έναν χώρο όπως το μπαλκόνι, που από κάτω βρίσκονται ή περνάνε γάτες, θα αυξήσει την ένταση του προβλήματος.

Αύξηση πιθανοτήτων εκδήλωσης επιθετικών συμπεριφορών όπως η τάση για προστασία περιοχής

Όσο ο σκύλος μας είναι μόνος χωρίς καθοδήγηση από εμάς σε εξωτερικούς χώρους του σπιτιού, οικειοποιείται την περιοχή σε μη διαχειρίσιμο και θεμιτό βαθμό, και είναι πιθανό να αναπτύξει επιθετικότητα προς ανθρώπους και άλλα ζώα, που θα προσπαθήσουν αν εισέλθουν στον χώρο μας.  Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται σε ανασφαλείς χαρακτήρες ή σε σκύλους που προέρχονται από τις δυναμικές φυλές που δημιουργήθηκαν για αυτούς τους σκοπούς.

Έντονο στρες.

Ο σκύλος στο μπαλκόνι, θα ακούει και θα βλέπει εκατοντάδες ερεθίσματα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Αυτός ο γρήγορος ρυθμός εναλλαγής ερεθισμάτων, θα υπονομεύσει την ηρεμία που θελουμε να έχει ο σκύλος μας και θα του αυξήσει το στρες. Αυτό το στρες με τη σειρά του θα συμβάλει σε αρκετές προβληματικές συμπεριφορές, μία εκ των οποίων είναι η αδυναμία συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια της βόλτας του παιχνιδιού ή της εκπαίδευσης.

Κίνδυνος φοβίας.

Όσο ο σκύλος είναι εκτεθειμένος σε ερεθίσματα που δεν είναι εφικτό να ελέγξουμε και χωρίς να απασχολούμε το μυαλό του, τόσο πιο πιθανό είναι να αφήσουμε περιθώρια σε προδιαθέσεις που ενδέχεται να έχει, όπως είναι η κροτοφοβία.

Επικινδυνότητα ατυχήματος

Σκύλοι με αυξημένες τάσεις είναι πιθανό να χαθούν, τραυματιστούν ή ακόμα χειρότερα να καταλήξουν στην προσπάθεια τους να βρουν έξοδο από την αυλή την βεράντα ή το μπαλκόνι, για να συναναστραφούν με ένα ερέθισμα που βρέθηκε μπροστά τους. Αν ένας σκύλος έχει για παράδειγμα, αυξημένες κυνηγετικές τάσεις, είναι πιθανό να προσπαθήσει να κυνηγήσει έναν άλλον σκύλο ή μια γάτα που θα δει μπροστά του.

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στην περίπτωση ενός σκύλου με φοβίες. Αν για παράδειγμα ο σκύλος βρίσκεται στην αυλή και αρχίσει να μπουμπουνίζει, είναι πολύ πιθανό να προσπαθήσει να βρει διέξοδο από την αυλή αδιαφορώντας για πιθανό τραυματισμό του.

Κίνδυνος απορρύθμισης της διαδικασίας της τουαλέτας και προβλήματα που σχετίζονται με την τουαλέτα.

Ειδικά στην περίπτωση κουταβιού, το μπαλκόνι χωρίς επίβλεψη θα μπορούσε να αποτελέσει σοβαρό πρόβλημα αφού ο σκύλος θα αφοδεύει και θα ουρεί όπου θέλει και αυτό θα δυσκολέψει αρκετά την μετάβαση της τουαλέτας σε εξωτερικό χώρο. Επιπρόσθετα, πάλι στην κουταβίσια ηλικία, αυτή η διαδικασία μπορεί να προκαλέσει προβλήματα κοπροφαγίας.  

Ανάπτυξη καταστροφικών συμπεριφορών.

Ο σκύλος όταν δεν έχει κάτι να κάνει βαριέται. Αν είναι και κουτάβι ή έφηβος σκύλος, τότε βαριέται πολύ πιο εύκολα. Αν βαριέται και δεν έχει μάθει πως να χαλαρώνει, ή αν δεν έχει ένα πρόγραμμα στη ζωή του που θα τον εξυπηρετεί σχετικά με τα επίπεδα ενέργειας και δραστηριοτήτων που θα έπρεπε να έχει, θα ψάξει να βρει τρόπους για να αποβάλλει την ενεργεία αυτή.

Ένας από τους πιο διασκεδαστικούς τρόπους για να αποβάλει την περιττή του ενέργεια ή τον εκνευρισμό του που δημιουργήθηκε από τις παραστάσεις που βλέπει μπροστά του συνεχώς χωρίς να μπορεί να συμμετέχει, είναι οι καταστροφές. Έτσι πολύ σύντομα μπορούμε να δούμε πως ένας σκύλος που έχει πρόσβαση στην βεράντα μας χωρίς επίβλεψη θα ξεκινήσει να σκαλίζει τις γλάστρες, να μασουλάει τα έπιπλα, να δαγκώνει εργαλεία, παπούτσια κ.α.

Αξίζει να πούμε πως αποτελεί μια από τις πιο σοβαρές προβληματικές συμπεριφορές του σκύλου μας εφόσον υπάρχει αυξημένη πιθανότητα τραυματισμού ή θανάτου του.

Ανάπτυξη συμπεριφορών εθισμού και μανίας.

Όσο πιο δυνατά είναι τα ένστικτα του σκύλου μας τόσο πιο πιθανό είναι να παρατηρήσουμε συμπεριφορές που είναι αυτοενισχυόμενες σε υπερβολικό βαθμό. Όσο ο σκύλος μας έχει τη δυνατότητα να προπονείται σε αυτές τις συμπεριφορές, ακόμα και να μην φτάνει πάντα στον στόχο του, οι συμπεριφορές αυτές θα ενισχυθούν και θα επιβραβεύσουν τον σκύλο μας με τέτοιο τρόπο που θα αποκτήσει εμμονή με συγκεκριμένα ερεθίσματα.

Μετά από καιρό συνεχόμενης έκθεσης σε τέτοιου είδους καταστάσεις, όταν ο σκύλος δεν έχει τη δυνατότητα να εμπλακεί στην συγκεκριμένη συμπεριφορά, όταν υπάρχει μπροστά του το ερέθισμα, ενδέχεται να είναι απρόβλεπτος στις αντιδράσεις του, και να φτάσει ακόμα και σε επίθεση στον κοντινότερο στόχο για να μπορέσει να έχει πρόσβαση εκ νέου στην εμμονική πλέον συμπεριφορά.

Ενίσχυση άσχημων αντιδράσεων του σκύλου μας στην βόλτα.

Τα ερεθίσματα που βλέπει όλη μέρα ο σκύλος στο μπαλκόνι θα τα βρει μπροστά του και στη βόλτα. Έτσι η ένταση του όταν τα συναντήσουμε στη βόλτα θα είναι μεγάλη και πιθανώς μη διαχειρίσιμη. 

Κλείνοντας, είναι χρήσιμο να παραθέσουμε πως η έκθεση του σκύλου μας σε εξωτερικούς χώρους του σπιτιού διατηρώντας την ηρεμία του είναι ένα προϊόν εκπαίδευσης και όχι κάτι που απλά θα συμβεί με τον καιρό. Δυστυχώς στις περιπτώσεις που κάποιος περιμένει να δει το κουτάβι του να μεγαλώνει με τέτοιους τρόπους χωρίς να έχει ανεπιθύμητες συμπεριφορές θα εκπλαγεί από την ένταση που μπορεί ένα σκυλί να αναπτύξει μέσα από την επανάληψη.

Θα πρέπει πρώτα απ’ όλα, να προστατέψουμε την σωματική και ψυχική υγεία ενός σκύλου. Η έξοδος στο μπαλκόνι, θα πρέπει να είναι πάντα με την καθοδήγηση του κηδεμόνα. Στην περίπτωση της αυλής ή της βεράντας μπορούμε να παίξουμε κιόλας με το σκύλο μας ή να τον εκπαιδεύσουμε. Μετά από αυτή τη διαδικασία μπορούμε να καθίσουμε παρέα εφόσον ο σκύλος έχει ξοδεψει την ενέργεια του και θα είναι πολύ πιο ήρεμος.

Πως επιτυγχάνουμε τη σωστή διαχείριση ενός κουταβιού κατά την εκπαίδευση

Πως επιτυγχάνουμε τη σωστή διαχείριση ενός κουταβιού κατά την εκπαίδευση

Πως επιτυγχάνουμε τη σωστή διαχείριση ενός κουταβιού κατά την εκπαίδευση

Πως επιτυγχάνουμε τη σωστή διαχείριση ενός κουταβιού κατά την εκπαίδευση

Η διαχείριση του σκύλου κατά την κουταβίσια ηλικία είναι ίσως ο πιο σημαντικός πυλώνας στην εκπαίδευση του. Μέσα από τη διαχείριση μας τους πρώτους μήνες της ζωής του σκύλου, θα καθοριστεί σε πολύ μεγάλο βαθμό η μεταξύ μας σχέση και παράλληλα θα χτιστούν συμπεριφορές που ενδεχομένως εάν δεν τις διαχειριστούμε σωστά να μας δημιουργήσουν πρόβλημα στο μέλλον. Ουσιαστικά, μέσω της ισορροπημένης διαχείρισης θα μπορέσουμε να αποφύγουμε βασικά λάθη τα οποία δημιουργούν προβλήματα και περιττό στρες στη ζωή του σκύλου.

Ο πιο βασικός κανόνας για την ισορροπημένη διαχείριση ενός κουταβιού

Ο πιο βασικός κανόνας που θα πρέπει να τηρήσουμε κατά τη διάρκεια της διαχείρισης ενός κουταβιού, είναι ότι δεν πρέπει να το μαλώνουμε, άσχετα με το τι κάνει ή δεν κάνει. Πρέπει να σκεφτούμε ότι το κουτάβι είναι προγραμματισμένο να εκδηλώσει συμπεριφορές αρκετά προβληματικές για τον άνθρωπο και το πλαίσιο του αλλά καθόλου προβληματικές για το ίδιο βάση της φύσης του.

Πάμε να δούμε όμως πιο αναλυτικά κάποια από τα πιο σημαντικά πεδία σωστής διαχείρισης ενός κουταβιού.

1. Η διαχείριση του φαγητού κατά την εκπαίδευση ενός κουταβιού

Η σωστή διαχείριση του φαγητού από την αρχή της ζωής του σκύλου μας θα αποβάλει οποιοδήποτε περιττό στρες και θα ενεργοποιήσει παράλληλα το κομμάτι της συνεργασίας που είναι ζωτικής σημασίας για την μετέπειτα εκπαίδευση του σκύλου μας.

Ο σκύλος μας στην αρχή της ζωής του πρέπει να έχει πρόσβαση σε φαγητό, αρκετές φορές την ημέρα αλλά πάντα μέσα από ασκήσεις που θα ενεργοποιήσουν τη μεταξύ μας συνεργασία.

Ειδικότερα, στα πρώτα στάδια της εκπαίδευσης, φωνάζουμε με το όνομα του τον σκύλο και κατά τη διάρκεια των επαναφορών του πίσω σε εμάς, επιβραβεύουμε την συμπεριφορά αυτή με φαγητό. Αυτή η συμπεριφορά μάθησης ονόματος και επιστροφή του σκύλου σε εμάς σε συνάρτηση με το φαγητό, θα βοηθήσει πολύ στο να αρχίσει ο σκύλος να μας προσέχει και να είναι πιο πρόθυμος να συναναστραφεί μαζί μας.

Τα πιο συχνά διαχειριστικά λάθη σε σχέση με το φαγητό

Ένα από τα πιο συχνά διαχειριστικά λάθη σε σχέση με το φαγητό το συναντάμε σε ιδιοκτήτες οι οποίοι προσπαθούν παίρνοντας το φαγητό από το σκύλο την ώρα που τρώει να τον διδάξουν ότι «αυτοί κάνουν κουμάντο». Προφανώς μια τέτοια συμπεριφορά στρεσάρει σε πολύ μεγάλο βαθμό  το σκύλο, δημιουργεί ρήξη στην σχέση του με εμάς και του διδάσκει ότι όσο πιο γρήγορος και κτητικός είναι με το φαγητό του, τόσες περισσότερες είναι οι πιθανότητες να φάει το γεύμα του.

2. Η διαχείριση του παιχνιδιού κατά την εκπαίδευση ενός κουταβιού

Το δεύτερο πιο σημαντικό κομμάτι στην εκπαίδευση ενός σκύλου, όσον αφορά την ανάπτυξη συνεργασίας, είναι το παιχνίδι. Το παιχνίδι ενός νεαρού σκύλου είναι κυρίως το δάγκωμα και το κυνηγητό. Δεν πρέπει να μαλώνουμε ποτέ το σκύλο μας εάν πάρει κάτι στο στόμα του και αρχίζει να τρέχει αλλά ούτε πρέπει να τον κυνηγάμε, καθώς αυτή την συμπεριφορά μας επιδιώκει να έχουμε εκείνη τη στιγμή ο σκύλος μας. Στόχος του είναι να τον κυνηγήσουμε και να διεκδικήσουμε αυτό που έχει καταφέρει να αποσπάσει από εμάς.

Σε αυτή την περίπτωση, η σωστή διαχείριση του κουταβιού θα μας σώσει από τέτοιου είδους πιθανές μελλοντικές συμπεριφορές. Όταν το σκυλάκι μας είναι έξω από τη φωλιά του θα πρέπει να είναι υπό την επίβλεψη μας και να μην έχει την δυνατότητα να πάρει πράγματα τα οποία ανήκουν στην καθημερινότητα των ανθρώπων για να παίξει με αυτά. Εάν παρόλα αυτά ξεφύγει από την επίβλεψη μας και καταφέρει να πάρει κάτι, τότε αντί να κυνηγήσουμε το σκυλάκι μας είναι προτιμότερο να προσπαθήσουμε να το προσκαλέσουμε κοντά μας και να επιβραβεύσουμε την απόφαση του να επιστρέψει με λίγο φαγητό.

Είναι σημαντικό να παίζουμε πάντα με αντικείμενα τα οποία αποτελούν παιχνίδια για σκύλους. Ποτέ δεν παρακινούμε το σκύλο μας να παίξει με τα χέρια μας ή τα ρούχα μας και βάζουμε βασικούς κανόνες από την πρώτη μέρα που θα παίξουμε με το κουτάβι μας. Έτσι θα αρχίσει να καταλαβαίνει τους τρόπους με τους οποίους επιθυμούμε να παίξουμε μαζί του.

Οι δύο βασικότεροι κανόνες του παιχνιδιού με το κουτάβι

  • Το παιχνίδι ξεκινάει και τελειώνει με δική μας απόφαση και όχι όποτε το κουτάβι μας επιθυμεί.
  • Τα χέρια μας και τα πόδια μας δεν θα πρέπει να αποτελούν παιχνίδι για τον σκύλο. Σε αυτή την περίπτωση, η ανακατεύθυνση προσοχής στα παιχνίδια του σκύλου την ώρα που προσπαθεί να παίξει με τα πόδια μας θα βοηθήσει αρκετά.

 3. Η διαχείριση της τουαλέτας κατά την εκπαίδευση ενός κουταβιού

Ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ένας ιδιοκτήτης με το κουτάβι του είναι το κομμάτι της τουαλέτας. Η τουαλέτα είναι αποκλειστικά θέμα διαχείρισης και μπορεί να γίνει μια εύκολη διαδικασία εάν ακολουθήσουμε κάποιους βασικούς κανόνες:

Οι βασικοί κανόνες για τη διαχείριση της τουαλέτας

  • Αρχικά ο σκύλος μας θα πρέπει να περιορίζεται σε μία φωλιά τις ώρες που εμείς δεν μπορούμε να τον επιβλέπουμε έτσι ώστε να μην έχει την ευκαιρία να κάνει την τουαλέτα του ανεξέλεγκτα μέσα στο χώρο.
  • Θα πρέπει να καταγράφουμε τις ώρες που το σκυλάκι μας κάνει την ανάγκη του.
  • Θα πρέπει πολύ συχνά να οδηγούμε το κουτάβι μας στην τουαλέτα.
  • Θα πρέπει από την αρχή της ζωής του να τον διδάξουμε ότι υπάρχει ένας πολύ συγκεκριμένος χώρος, κατά προτίμηση έξω από το σπίτι, όπου μπορούμε να κάνουμε αυτή τη διαδικασία.
  • Επίσης πολύ σημαντικό στο κομμάτι της διαχείρισης της τουαλέτας, είναι να οδηγούμε το σκύλο μας πάντα με λουράκι στο σημείο που εμείς επιθυμούμε να ορίσουμε για τουαλέτα.

Φυσικά θα πρέπει πάντα να έχουμε στο μυαλό μας ότι έχουμε ένα μωρό (κουτάβι), και τα μωρά έχουν ατυχήματα με τη διαδικασία της τουαλέτας. Συνεπώς δεν θα πρέπει να τα μαλώνουμε για τέτοιου είδους θέματα.

4. Η σημαντικότητα της φωλιάς κατά την εκπαίδευση ενός κουταβιού

Η φωλιά (crate ή box), είναι το πιο σημαντικό διαχειριστικό εργαλείο που θα χρησιμοποιήσουμε στην εκπαίδευση ενός νεαρού σκύλου. Θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για το στρες που θα εμφανίσει το σκυλάκι μας τις πρώτες φορές που θα μπει στη φωλιά του. Είναι φυσιολογικό και θα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε με ουδετερότητα. Πρέπει από την αρχή της ζωής του να καταλάβει ότι όσο και να κλαίει δεν θα υποκύψουμε σε αυτή την συμπεριφορά.

Στην εκμάθηση θα βοηθήσει πάρα πολύ αν το σκυλί μπαίνει στη φωλιά του κουρασμένο μετά από παιχνίδι ή έντονη προπόνηση. Να θυμάστε να βγάζετε το σκυλάκι σας πριν ξεκινήσει να κλαίει η αφού σταματήσει. Ποτέ κατά τη διάρκεια.

Ο περιορισμός του σκύλου θα χρησιμοποιηθεί για τις ώρες που:

  • Είναι εκτός ελέγχου λόγω υπερβολικής ενέργειας
  • Είναι κουρασμένο και πρέπει να βρει την ηρεμία του
  • Δεν μπορείτε να τον επιβλέπετε

5. Η σωστή διαχείριση του στρες που αντιμετωπίζει ένα κουτάβι

Τέλος, ένα σημαντικό ακόμα κομμάτι της διαχείρισης ενός κουταβιού είναι ότι θα πρέπει με ουδέτερο τρόπο να αντιμετωπίσουμε το στρες που μπορεί ο σκύλος μας να αποκτήσει ερχόμενος αντιμέτωπος με νέα ερεθίσματα.

Η ουδέτερη διαχείριση του σκύλου μας σε αυτά τα ερεθίσματα θα τον οδηγήσει στο να καταλάβει ότι δεν είναι σημαντικά, να απευαισθητοποιηθεί από αυτά και γρήγορα να ξεπεράσει το στρες που έχει βιώσει.

Φυσικά εκτός από το κουτάβι μας θα πρέπει να είμαστε σε θέση να διαχειριστούμε και το περιβάλλον που δρούμε και ζούμε. Οι έντονες αλλαγές, οι πολύ δυνατοί ήχοι και οι απότομες επαφές από πολύ εκδηλωτικούς ανθρώπους είναι μερικά από τα ερεθίσματα που μπορούν να δημιουργήσουν σοβαρό άγχος στο κουτάβι μας. Προσοχή!

Κλείνοντας, θα πρέπει να έχουμε πάντα στο μυαλό μας ότι η διαχείριση του κουταβιού θα πρέπει να είναι ανάλογη της κατάστασης και του χαρακτήρα του. Γι’ αυτό το λόγο η καθοδήγηση ενός έμπειρου εκπαιδευτή από την αρχή της ζωής του σκύλου μας είναι ζωτικής σημασίας.

Παρακολουθήστε την διαδικασία της κοινωνικοποίησης των Bidi & Titi: https://youtu.be/nnOEL3G4U3Y

 

Η διαδικασία της κοινωνικοποίησης ενός σκύλου στον κόσμο των ανθρώπων

Κοινωνικοποίηση σκύλων με τους ήχους των αυτοκινήτων

Η διαδικασία της κοινωνικοποίησης ενός σκύλου στον κόσμο των ανθρώπων

Κοινωνικοποίηση σκύλων με τους ήχους των αυτοκινήτων

Για να μπορέσουμε να αντιληφθούμε τον όρο κοινωνικοποίηση εκπαιδευτικά, θα πρέπει αρχικά να κατανοήσουμε την επαφή που θα έχει ή έχει αναπτύξει ο σκύλος μας με τον κόσμο των ανθρώπων (την κοινωνία) και ό,τι αυτός περιλαμβάνει. Η κοινωνικοποίηση στο φυσικό περιβάλλον του σκύλου και ο τρόπος που γίνεται είναι μια εντελώς διαφορετική διαδικασία την οποία και θα αναλύσουμε σε μελλοντικά άρθρα.

Τι σημαίνει ο όρος κοινωνικοποίηση ενός σκύλου

Η κοινωνικοποίηση στην εκπαίδευση σκύλων είναι η διαδικασία κατά την οποία ένας σκύλος γνωρίζει τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος του, με μεθόδους που του παρέχουν ασφάλεια, ηρεμία και άνεση. Ταυτόχρονα είναι η διαδικασία κατά την οποία ο σκύλος μαθαίνει ποιες αντιδράσεις και συμπεριφορές είναι αποδεκτές βάση του συνόλου των κανόνων της κοινωνίας στην οποία ζει. Ουσιαστικά στην προηγούμενη πρόταση γίνεται σαφές πως οφείλουμε να διδάξουμε στο σκύλος μας τρόπους συμπεριφοράς. Ο σκύλος μας θα πρέπει να μάθει να έχει ισορροπημένες αντιδράσεις: α) Όταν διαπιστώνουμε υπερβολική έκφραση χαράς, ειδικά σε μη ελεγχόμενο περιβάλλον, θα πρέπει να είμαστε καθοδηγητικοί. β) ) Όταν διαπιστώνουμε υπερβολική έκφραση άγχους (στρεσογώνα κατάσταση) που μπορεί να οδηγήσει σε επιθετική συμπεριφορά, θα πρέπει να είμαστε και πάλι καθοδηγητικοί για να δείξουμε ποια είναι η θεμιτή συμπεριφορά στο πλαίσιο.

Τι σημαίνει ο όρος «ερέθισμα του περιβάλλοντος» για ένα σκύλο;

Ερέθισμα του περιβάλλοντος μπορεί να χαρακτηριστεί οτιδήποτε γίνεται ή είναι εφικτό να γίνει αντιληπτό από τις αισθήσεις ενός σκύλου. Επομένως, η κοινωνικοποίηση εκτός από ότι στοχεύει στα πολύ ξεκάθαρα ερεθίσματα του περιβάλλοντος, όπως ζώα, ανθρώπους και οχήματα, εφαρμόζεται σαν διαδικασία εκπαίδευσης και σε ερεθίσματα που δεν γίνονται εύκολα αντιληπτά από εμάς, όπως ήχοι, μυρωδιές και καταστάσεις τις οποίες ένας σκύλος αντιλαμβάνεται και αντιδρά.

Ποια είναι η κατάλληλη περίοδος για να κοινωνικοποιηθεί ένας σκύλος;

Η περίοδος κατά την οποία πρέπει να κοινωνικοποιηθεί ένας σκύλος είναι όταν βρίσκεται στην ηλικία των δύο έως έξι μηνών (κατά προσέγγιση). Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι όσο πιο νωρίς ξεκινήσουμε την έκθεση του σκύλου μας στα ερεθίσματα του περιβάλλοντος τόσο περισσότερο χρόνο έχουμε για να κοινωνικοποιήσουμε σωστά το σκύλο μας. Φυσικά η κοινωνικοποίηση μπορεί να επιτευχθεί και μετά τον έκτο μήνα της ζωής του σκύλου, όμως η διαδικασία γίνεται αρκετά πιο δύσκολη. Γίνεται λοιπόν εύκολα αντιληπτό ότι ο χρόνος που έχουμε στη διάθεση μας για να εξοικειώσουμε ένα νεαρό σκυλάκι στον κόσμο των ανθρώπων είναι περιορισμένος.

Η έννοια της συνήθειας και η σύνδεση της με την κοινωνικοποίηση ενός σκύλου

Η διαδικασία της κοινωνικοποίησης θα βασιστεί σε καταστάσεις συνήθειας (επαληθευμένες ενέργειες σε πλαίσιο με ίδια χαρακτηριστικά και ερεθίσματα), και θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι όσο πιο συχνά βιώνει ο σκύλος μας μια κατάσταση με ήρεμο τρόπο και συγκεκριμένη καθοδήγηση από εμάς, τόσο πιο σύντομα θα καταφέρει να είναι απόλυτα άνετος και ήρεμος μπροστά σε αυτή την συνθήκη.

Ο διχασμός σχετικά με την ολοκλήρωση του κύκλου των εμβολίων

Κατά τη διάρκεια των μηνών που πρέπει να πραγματοποιήσουμε τη διαδικασία της κοινωνικοποίησης, ο κτηνίατρος θα μας συμβουλέψει να μην βγάζουμε το σκύλο μας καθόλου από το σπίτι μέχρι να ολοκληρώσει τον κύκλο εμβολίων του. Εδώ λοιπόν προκύπτει ένας διχασμός απόψεων σχετικά με το πότε και με το αν θα πρέπει ο σκύλος μας να βγαίνει έξω νωρίτερα από την ολοκλήρωση των εμβολιασμών του. Στη μια περίπτωση προστατεύουμε την σωματική υγεία του σκύλου μας και στην άλλη την ψυχική του υγεία και ισορροπία. Είναι και τα δυο εξίσου σημαντικά και ο κάθε ιδιοκτήτης θα πρέπει να πάρει αποφάσεις μόνος του συνυπολογίζοντας το ρίσκο της κάθε περίπτωσης.

Η σημασία της γενετικής προδιάθεσης του κάθε σκύλου

Σε κάποιες φυλές  σκύλων υπάρχει η γενετική προδιάθεση που κάνει την κοινωνικοποίηση και την προσαρμογή τους στο πλαίσιο – περιβάλλον ευκολότερη σε σχέση με άλλες. Για παράδειγμα τα φιλικότατα Labrador Retrievers έχουν μια έμφυτη τάση – χαρακτηριστικό να αγαπάνε τα πάντα. Ενώ ένα σκυλάκι που προέρχεται από μαστιφοειδείς φυλές όπως οι ποιμενικοί, θα είναι λίγο δυσκολότερο να καταλάβει και να νιώσει πως οι άνθρωποι και οι άλλοι σκύλοι δεν αποτελούν πρόβλημα για εμάς. Και στις δυο περιπτώσεις όμως η κοινωνικοποίηση είναι σημαντική και απαραίτητη. Για παράδειγμα, στο φιλικό Labrador θα πρέπει να διδάξουμε πως είναι αναγκαίο να συγκρατεί τη χαρά του και να μην πηδάει σε όποιον άνθρωπο συναντήσει, και στο ποιμενικό ότι δεν χρειάζεται να αγχώνεται όταν κάποιος άνθρωπος το πλησιάζει.

Η κατάλληλη μέθοδος κοινωνικοποίησης ενός σκύλου

Η βασική μέθοδος κοινωνικοποίησης που θα χρησιμοποιήσουμε, είναι η διαδικασία κατά την οποία ο σκύλος μας θα εκτεθεί σε ένα περιβάλλον με στρες, κίνηση, ζώα, θόρυβο κ.α. με ελεγχόμενο και ασφαλή πάντα τρόπο. Παράλληλα για να απευαισθητοποιηθεί από τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος, θα του ζητηθεί να ασχοληθεί με τον κηδεμόνα του μέσω ασκήσεων και παιχνιδιών.

Η σημασία της σταδιακής αύξησης της ποσότητας, του χρόνου έκθεσης και της έντασης των ερεθισμάτων:

Θα πρέπει να ξεκινήσουμε με ένα ερέθισμα τη φορά και σιγά σιγά θα αρχίσουμε να εισάγουμε περισσότερο στρεσογόνα ερεθίσματα στο περιβάλλον του σκύλου. Είναι πολύ σημαντικό να είμαστε σε θέση να ελέγξουμε το περιβάλλον που δουλεύουμε και να μην επιτρέψουμε σε τίποτα και σε κανέναν, που δεν ανήκει στο κομμάτι της εκπαιδευτικής διαδικασίας, να αγχώσει το σκυλάκι μας.

Ο χρόνος της έκθεσης στα ερεθίσματα θα πρέπει στην αρχή να είναι μικρός, καθώς ο σκύλος μας τις πρώτες φορές θα κουραστεί εύκολα και θα χάσει σε σύντομο χρονικό διάστημα το ενδιαφέρον του για τις ασκήσεις και το παιχνίδι. Συνεπώς, εάν παραμείνουμε σε εξωτερικό χώρο, θα αρχίσει να ασχολείται με καταστάσεις και  ερεθίσματα που ενδεχομένως να μην εξυπηρετούν τους σκοπούς της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Αυτό που θα πρέπει όμως να γίνεται σταδιακά είναι η αύξηση της ποσότητα και της ένταση των ερεθισμάτων καθώς και ο χρόνος έκθεσης του σκύλου μας σε αυτά.

Η διαδικασία της κοινωνικοποίησης σε εσωτερικούς χώρους

Η διαδικασία της κοινωνικοποίηση του σκύλου μας δεν περιορίζεται μόνο στα ερεθίσματα των εξωτερικών χώρων. Η κοινωνικοποίηση πρέπει να πραγματοποιηθεί και μέσα στο σπίτι με καλεσμένους ή/και με ένα σκύλο κάποιου φιλικού μας προσώπου. Πρέπει επίσης η ίδια διαδικασία να πραγματοποιηθεί στο περιβάλλον- χώρο του γιατρού, του groomer κ.α. Αυτό που θα πρέπει να προσέξουμε είναι ότι όπως στους εξωτερικούς χώρους, έτσι και στις εσωτερικούς χώρους κοινωνικοποίησης θα πρέπει να έχουμε τον έλεγχο του σκύλου μας και να κρατάμε ακατάπαυστα το ενδιαφέρον του σε εμάς μέσω των ασκήσεων. 

Λανθασμένες τεχνικές κοινωνικοποίησης ενός σκύλου

Ο όρος κοινωνικοποίηση μας απασχολεί τόσο πολύ, που όλοι μας με κάποιον τρόπο μπήκαμε στη διαδικασία να αναζητήσουμε πληροφορίες σχετικά με αυτόν. Δυστυχώς κάποιες φορές και για κακή τύχη πολλών από εμάς εμπιστευθήκαμε λάθος πληροφορίες και οδηγηθήκαμε σε αποτελέσματα που ήταν ανεπιθύμητα.

Μερικά από τα πιο συνηθισμένα λάθη που κάνουν αρκετοί ιδιόκτητες κατά την κοινωνικοποίηση του σκύλου τους

 

1. Κάνουν μεγάλες βόλτες:

Ο σκύλος στις υπερβολικά μεγάλες βόλτες κουράζεται με αποτέλεσμα να αρχίζει να στρεσάρεται και να εκνευρίζεται.

2. Επιτρέπουν σε άλλους ανθρώπους να ασχολούνται με το κουτάβι τους:

Με αυτό τον τρόπο ο σκύλος σταδιακά αποκτά περισσότερο ενδιαφέρον για τους ξένους, αρχίζει να θεωρεί  πως κάθε άνθρωπος είναι φιλικός και πρόθυμος να παίξει μαζί του. Επίσης είναι πιθανόν κάποιοι σκύλο στην επαφή τους με άλλους ανθρώπους μπορεί να αγχώνονται και να μην το δείχνουν λόγω του νεαρού της ηλικίας τους.

3. Επιτρέπουν και επιδιώκουν ανεξέλεγκτη επαφή με άλλα σκυλιά:

Τις περισσότερες φορές αυτού του είδους η επαφή είναι τραυματική για την ψυχολογία ενός κουταβιού. Αυτό που θα πρέπει να κάνουμε είναι να επιτρέπουμε επαφές μόνο με σκυλάκια ίδιας ηλικίας και ίδιας μάζας με το δικό μας.

4. Έχουν υπερβολικές απαιτήσεις από το κουτάβι από πολύ νωρίς:

Το κουτάβι τώρα ξεκινάει να γνωρίζει τον κόσμο, είναι αδύνατον να μπορέσει να αγνοήσει τα πάντα και να έχει τη συμπεριφορά που θέλουμε εξαρχής.

5. Αδιαφορούν για συμπεριφορές που στο μέλλον θα είναι ενοχλητικές:

Για παράδειγμα, μην επιτρέπετε στο σκυλάκι σας να χαιρετάει όλη τη γειτονιά αν δεν θέλετε να καθιερωθεί αυτή η συμπεριφορά για όλη του τη ζωή. 

Κλείνοντας, πιστεύουμε πως η κοινωνικοποίηση είναι ίσως η σημαντικότερη διαδικασία στην εκπαίδευση ενός σκύλου, καθώς μέσα σε αυτό το διάστημα θα μάθει πως να αλληλοεπιδρά με το περιβάλλον του. Να θυμάστε να κρατάτε πάντα μικρά χρονικά διαστήματα εκπαίδευσης και να εκθέτετε τα κουτάβια σας σε όσο το δυνατόν περισσότερα ερεθίσματα κρατώντας την ηρεμία του στα επιθυμητά επίπεδα.

  

Παρακολουθήστε την διαδικασία της κοινωνικοποίησης των Bidi & Titi: https://youtu.be/nnOEL3G4U3Y

 

Ότι χρειάζεται να γνωρίζετε για την υγεία του κουταβιού σας

Ο κτηνίατρος εξετάζει το κουτάβι Bidi

Ότι χρειάζεται να γνωρίζετε για την υγεία του κουταβιού σας

Ο κτηνίατρος εξετάζει το κουτάβι Bidi

Σε αυτό το άρθρο οι κτηνίατροι της κλινικής “‘Αγιος Μόδεστος” Δημήτρης και η Δέσποινα Καλατζά καθώς και ο εκπαιδευτής της BDTT, Άκης Τσιαντής, θα σας καθοδηγήσουν και θα σας μάθουν ότι χρειάζεται να γνωρίζετε για την υγεία του κουταβιού σας!

Τι πρέπει να κάνουμε μόλις υιοθετήσουμε ένα κουτάβι;

Μόλις υιοθετήσετε ένα κουτάβι, το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να διαπιστώσετε είναι εάν ο σκύλος είναι “κλινικά καλά”. Δηλαδή εάν η όρεξη του για φαγητό είναι ικανοποιητική, εάν αφοδεύει και εάν ουρεί φυσιολογικά. Φυσικά το επόμενο βήμα, ακόμα και αν ο σκύλος φαίνεται “κλινικά καλά”, είναι να επισκεφθείτε έναν κτηνίατρο το συντομότερο δυνατό. Ο  συγκεκριμένος γιατρός θα σας δώσει τις κατάλληλες οδηγίες για να φροντίσετε με το σωστό τρόπο το σκυλάκι σας. Επίσης, αυτή η πρώτη επίσκεψη στο κτηνιατρικό κέντρο, λειτουργεί ως η αφετηρία για να ξεκινήσει ο κύκλος της προληπτικής ιατρικής για το κουτάβι (μέσω των απαραίτητων διαδικασιών).

Τι πρέπει να τρώει ένας σκύλος;

Ο σκύλος είναι ένα ζώο το οποίο χρειάζεται να ακολουθεί μια ρουτίνα στη διατροφή του και δεν είναι βασική προϋπόθεση για την ανάπτυξή του η συνεχόμενη εναλλαγή τροφών. Η ορθότερη επιλογή που μπορείτε να κάνετε για τη διατροφή ενός κουταβιού, είναι να το ταΐζετε μια καλής ποιότητας ξηρά τροφή ανάπτυξης. Με αυτού του είδους την διατροφή θα πρέπει να πορευτείτε για όλο το διάστημα της αναπτυξιακής του ηλικίας. Σε αντίθεση με αυτό που πιστεύει ένα μεγάλο μέρος του κόσμου, ο σκύλος στην πραγματικότητα έχει ένα πεπτικό σύστημα το οποίο είναι πολύ ευαίσθητο και δεν ανταποκρίνεται κατάλληλα σε απότομες διατροφικές αλλαγές. Συνεπώς εάν ο σκύλος σας μάθει από μικρός να τρώει με όρεξη ξηρά τροφή θα αποφύγει σίγουρα πιθανά μελλοντικά πεπτικά προβλήματα.

Τι δεν πρέπει να τρώει ένας σκύλος;

Αρκετοί κηδεμόνες σκύλων πολλές φορές μπαίνουν στον πειρασμό να δώσουν στο σκύλο τους να φάει μια πιο εύγεστη τροφή. Αυτό που θα πρέπει να γνωρίζει η συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων είναι ότι υπάρχουν κάποιες τροφές τις οποίες απαγορεύεται να τρώει ένας σκύλος. Αρχικά, ο τετράποδος φίλος σας δεν θα πρέπει ποτέ να φάει κόκκαλα, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με αυτό που πιστεύει αρκετός κόσμος. Οποιοδήποτε είδους κόκκαλο μπορεί να αποβεί μοιραίο για τη ζωή του σκύλου. Επίσης, υπάρχουν και κάποιες ανθρώπινες τροφές που απαγορεύονται καθώς είναι τοξικές για το ζώο. Απαγορεύονται λοιπόν τροφές όπως:

  • το κρεμμύδι και το σκόρδο, καθώς μπορούν να προκαλέσουν αναιμία.
  • τα σταφύλια και οι σταφίδες καθώς μπορούν να προκαλέσουν οξεία νεφρική ανεπάρκεια.
  • τα γλυκά και ακόμα περισσότερο τα γλυκά τα οποία περιέχουνε κακάο.

Πως μπορούμε να προστατέψουμε το κουτάβι από αντικείμενα που μπορεί να φάει;

Tα κουτάβια τείνουν να εκδηλώνουν έντονη περιέργεια και ανησυχία για να γνωρίσουν τον κόσμο. Θέλουν να μασουλήσουν πράγματα, αντικείμενα ή ακόμα και ξένα σώματα.  Σχετικά λοιπόν με την εκδήλωση αυτών των συμπεριφορών, θα πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί, καθώς μπορεί να δημιουργηθούν προβλήματα στην υγεία του σκύλου σας. Συγκεκριμένα θα πρέπει να είσαστε προσεκτικοί με τα έπιπλα και τα καλώδια που υπάρχουν στο χώρο σας, τα παιχνίδια του και οτιδήποτε άλλο πιστεύετε ότι μπορεί να του τραβήξει το ενδιαφέρον του κουταβιού. Συνεπώς, ο σκύλος χρειάζεται την επιτήρησή σας σε χώρους που υπάρχουν αντικείμενα που μπορεί να τον βλάψουν. Τέλος, θα πρέπει να φροντίσετε να μην του αφήνετε τα παιχνίδια του μονίμως διαθέσιμα καθώς μπορεί να κόψει μέρος αυτών και να το καταπιεί.

Τι πρέπει να προσέχουμε σχετικά με την υγιεινή του σκύλου μας;

Ένα ακόμα σημαντικό κομμάτι στην υγεία του σκύλου είναι η καθαριότητα. Ένας σκύλος χρειάζεται μπάνιο, το συχνότερο ανά δύο – τρεις εβδομάδες. Πρέπει να χρησιμοποιείτε πάντα ένα σαμπουάν το οποίο είναι ειδικό για σκύλους και να ξεπλένετε πάρα πολύ καλά. Ο λόγος για τον οποίο δεν πρέπει να κάνετε συχνά μπάνιο το σκύλο σας οφείλεται στο pH του δέρματός του, το οποίο δεν είναι το ίδιο με των ανθρώπων, συνεπώς δεν είναι φτιαγμένο από την φύση για να βρέχεται καθημερινά. Οπότε το να κάνετε το σκύλο σας συχνά μπάνιο μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη δερματίτιδων.

Ένα ακόμη σημαντικό κομμάτι που συνεισφέρει στην καθαριότητα και την υγιεινή ενός σκύλου είναι το καθημερινό βούρτσισμα. Εφόσον βουρτσίζετε καθημερινά το τρίχωμα του, αυτό δεν θα προλαβαίνει να λερωθεί. Αυτή ουσιαστικά είναι και η καλύτερη τακτική για να έχετε ένα σκύλο όσο γίνεται πιο καθαρό, κάτι που ωφελεί και αυτόν αλλά και εσάς.

Πότε πρέπει να επισκεφθούμε τον κτηνίατρο;

Είναι πάρα πολύ σημαντικό, τόσο στην πρώτη επίσκεψη όσο και στις επόμενες, ένα σκυλί να νιώθει άνετα στο χώρο του ιατρείου. Αυτό κυρίως θα βοηθήσει τη συνεργασία μεταξύ κτηνιάτρου, σκύλου και ιδιοκτήτη. Έτσι, σε οποιοδήποτε μετέπειτα πρόβλημα υγείας, δεν θα υπάρξει κάποιο εμπόδιο σε ότι αφορά την σωστή νοσηλεία και θεραπεία του σκύλου καθώς θα γνωρίζει τον χώρο.

Μια έξυπνη διαδικασία για να εξοικειωθεί ο σκύλος σας με την επίσκεψη στον κτηνίατρο είναι η εξής:

Εάν έχετε τη δυνατότητα, μπορείτε να κάντε συχνές επισκέψεις στον κτηνίατρο σας, δημιουργώντας όμορφες αναμνήσεις στο χώρου του ιατρείου και του εξεταστηρίου για τον σκύλο σας. Σημαντικό σε αυτό το σημείο είναι να διευκρινιστεί ότι αυτού του είδους τις επισκέψεις δεν θα τις συνοδεύουν κάποιας μορφής εξέτασης από το γιατρό.

Πότε πρέπει να γίνονται οι εμβολιασμοί των κουταβιών;

Οι εμβολιασμοί στα κουτάβια που έχουν πάρει πρωτόγαλα, αρχίζουν στην ηλικία των έξι με οχτώ εβδομάδων. Τα κουτάβια που δεν έχουν πάρει πρωτόγαλα, καλό θα είναι να ξεκινήσει ο εμβολιασμός τους στις πρώτες τέσσερις με έξι εβδομάδες της ζωής τους. Οι εμβολιασμοί θα πρέπει να επαναλαμβάνονται κάθε τρεις με τέσσερις εβδομάδες, μέχρι δηλαδή να φτάσει στην ηλικία των δεκαέξι εβδομάδων ο σκύλος.

Τα εμβόλια χωρίζονται σε δύο κατηγορίες:

  • Τα υποχρεωτικά εμβόλια, τα οποία δημιουργούν αντισώματα ενάντια στην παρβοΐωση, στη νόσο του Καρέ, στη λοιμώδη ηπατίτιδα και στη λύσσα.
  • Τα προαιρετικά εμβόλια τα οποία ουσιαστικά τα κάνουμε ανάλογα με τις συνθήκες διαβίωσης του κάθε σκύλου.

Τα νέα ερευνητικά δεδομένα για τα εμβόλια αναφέρουν ότι θα πρέπει να γίνεται μια επανάληψη των εμβολιασμών στην ηλικία των έξι με δέκα μηνών περίπου και εν συνέχεια θα επαναλαμβάνονται οι εμβολιασμοί κάθε τρία χρόνια (για το υπόλοιπο της ζωής του σκύλου).

Ποια είναι η κατάλληλη ηλικία για να βγει ένα κουτάβι από το σπίτι;

Ένα κουτάβι, ανεξαρτήτως των εμβολίων που έχει κάνει μέχρι την ηλικία των δεκαέξι εβδομάδων που ουσιαστικά ολοκληρώνεται  και το εμβολιακό πρόγραμμα, θεωρείται ανεμβολίαστο. Δηλαδή θεωρείται εκτεθειμένο στις διάφορες ιώσεις για τις οποίες το εμβολιάζουμε. Για το λόγο αυτό μέχρι την ηλικία των δεκαέξι εβδομάδων καλό είναι το κουτάβι σας να μην εκτίθεται σε περιβάλλοντα τα οποία είναι επιβαρυμένα. Δηλαδή σε περιβάλλοντα τα οποία κυκλοφορούν άλλοι σκύλοι αμφιβόλου ιατρικού ιστορικού. Αυτό σημαίνει ουσιαστικά ότι το κουτάβι σε αυτές τις πρώτες δεκαέξι εβδομάδες:

  • Δεν θα πρέπει να επισκέπτεται το κτηνιατρείο για βόλτα παρά μόνο για λόγους υγείας.
  • Δεν θα πρέπει να εκτίθεται αρκετά σε πάρκα και σε χώρους που κυκλοφορούνε άλλα ζώα.

Όταν το κουτάβι λοιπόν γίνει δεκαεπτά εβδομάδων, μπορείτε σιγά σιγά να το βγάζετε βόλτες και να το εκθέτετε σε περιβάλλοντα στα οποία κυκλοφορούνε και άλλα σκυλιά.

Ποια είναι τα συμπτώματα των συχνότερων λοιμωδών νοσημάτων;

Τα συνήθη λοιμώδη νοσήματα των κουταβιών εκδηλώνονται συνήθως είτε με συμπτώματα στο πεπτικό σύστημα, δηλαδή ανορεξία, εμετούς ή διάρροιες, είτε με συμπτώματα στο αναπνευστικό σύστημα, δηλαδή μύξα, βήχας, τσίμπλα. Οπότε οτιδήποτε από τα προαναφερθέντα συμπτώματα παρατηρήσετε στο σκύλο σας, καλό θα είναι να επικοινωνήσετε και να επισκεφθείτε άμεσα τον κτηνίατρο. Υπάρχουν βέβαια και αρκετές περιπτώσεις που τα κουτάβια μπορεί να κάνουν κάποιους εμετούς, οι οποίοι δεν σχετίζονται με κάποιο λοιμώδες νόσημα. Ωστόσο είναι προτιμότερο να επικοινωνήσετε με τον κτηνίατρο από το να καταλήξετε από μόνοι σας συμπεράσματα που μπορεί να είναι λανθασμένα. Ο κτηνίατρος σας είναι ο μόνος που γνωρίζει ακριβώς το ιστορικό του σκύλου σας και μπορεί να σας καθοδηγήσει σε ότι σχετίζεται με την υγεία του τετράποδου φίλου σας.

Πρέπει ή δεν πρέπει να κάνουμε στείρωση στο κουτάβι μας;

Ένα αρκετά φλέγον ζήτημα που απασχολεί πολλούς κηδεμόνες σκύλων, είναι αν πρέπει ή δεν πρέπει να στειρώσουν το σκύλο τους. Η στείρωση πολλές φορές είναι μια διαδικασία η οποία έχει αρκετά οφέλη για την υγεία του ζώου, ειδικά για τα θηλυκά. Επιπλέον είναι ένα σημαντικό και απαραίτητο βήμα προκειμένου να αντιμετωπιστεί το πολύ σημαντικό κοινωνικό πρόβλημα που έχουμε στη χώρα μας σε σχέση με τα πολλά αδέσποτα σκυλιά. Συνεπώς, προτείνουμε σε όλους τους κηδεμόνες σκύλων να κάνουν στείρωση στα σκυλάκια τους μόλις φθάσουν στην κατάλληλη ηλικία.

Θεωρούμε σημαντικό, παίρνοντας την απόφαση να υιοθετήσουμε ένα κουτάβι, να γνωρίζουμε τις υποχρεώσεις μας απέναντι του. Να μάθουμε ποιες είναι οι ανάγκες του και πως θα πρέπει να το φροντίσουμε για να είναι υγιές και χαρούμενο.

Παρακολουθήστε την πρώτη επίσκεψη των κουταβιών Bidi & Titi στον κτηνίατρο καθώς και τη συνέντευξη των γιατρών: https://youtu.be/gXdGqwF4Y4U

Πώς εφαρμόζουμε το ασκησιολόγιο της “Προεκπαίδευσης Κουταβιών” και σε τι αποσκοπεί

Ο εκπαιδευτής σκύλων Άκης Τσιαντής εφαρμόζει μια άσκηση του ασκησιολογίου της προεκπαίδευσης κουταβιών στο κουτάβι Titi

Πώς εφαρμόζουμε το ασκησιολόγιο της “Προεκπαίδευσης Κουταβιών” και σε τι αποσκοπεί

Σε αυτό το άρθρο θα μιλήσουμε για το ασκησιολόγιο που επιλέγουμε στην προεκπαίδευση κουταβιών, το πως εφαρμόζουμε αυτές τις ασκήσεις αλλά και το που αποσκοπούμε μέσα από αυτές.

Κατά την περίοδο της προεκπαίδευσης ενός κουταβιού, θα διδάξουμε πολύ απλές ασκήσεις στο σκυλάκι μας, χωρίς να μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα η ποιότητα και η διάρκεια της άσκησης.

Οι στόχοι των ασκήσεων του προγράμματος “Προεκπαίδευση Κουταβιών”

Οι ασκήσεις που θα διδάξουμε πρέπει να έχουν περισσότερο τη μορφή παιχνιδιού και το σκυλάκι να επιβραβεύεται με πολύ μεγάλη συχνότητα. Το ζητούμενο είναι να δημιουργήσουμε ένα κλίμα χαράς και συνεργασίας μεταξύ μας. Σκοπός μας δεν είναι μόνο να διδάξουμε τα πρώτα βήματα των ασκήσεων στο σκυλάκι μας, αλλά  παράλληλα να του δείξουμε ότι η εκτέλεση ασκήσεων είναι μια ευχάριστη διαδικασία κατά την οποία θα περάσει όμορφα μαζί μας. Τέλος πρέπει να εστιάσουμε στο να αναπτύξουμε ισχυρούς δεσμούς και την έννοια της συνεργασίας μεταξύ εμάς και του σκύλου μας. Αυτό θα επιτευχθεί χρησιμοποιώντας το φαγητό ως μέσο για να αναπτύξουμε το κίνητρο του σκύλου να συνεργαστεί μαζί μας.

Οι ασκήσεις που θα χρησιμοποιήσουμε πρέπει να είναι πολύ απλές στην αρχική τους μορφή.

Μας ενδιαφέρει το κουτάβι μας να μάθει:

  1. Tο όνομα του
  2. Tην λέξη επιβράβευσης (π.χ. “Μπράβο”)
  3. Τις βασικές ασκήσεις εκπαίδευσης όπως το κάτσε και το ξάπλα.

Οι απαιτήσεις και οι προσδοκίες μας καθ’ όλη τη διάρκεια αυτού του σταδίου εκπαίδευσης θα πρέπει να είναι χαμηλές και να συμβαδίζουν με τις δυνατότητες που έχει ένα κουτάβι (σε χρόνο και ποιότητα άσκησης). Επίσης δεν πρέπει να εισάγουμε σε αυτό το σημείο την έννοια της πειθαρχίας και των απαιτήσεων που θα έχουμε αργότερα από το σκύλο μας (όταν δηλαδή ενηλικιωθεί).

Η διαδικασία αυτή έχει καθαρά διασκεδαστικό ρολό για το κουτάβι. Ο απώτερος σκοπό της εκπαίδευσης σε αυτό το στάδιο, είναι να μάθουμε στο κουτάβι να περνάει ευχάριστα χρόνο μαζί μας ενώ παράλληλα δημιουργούμε την εικόνα ότι είμαστε για εκείνο ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον άτομο που αξίζει να περνάει χρόνο μαζί του.

Παρακολουθήστε τη διαδικασία εκμάθησης του ασκησιολογίου της Προεκπαίδευσης Κουταβιών στους Bidi & Titi: https://youtu.be/gjUDnbcI9SE

Πως χτίζεται η αυτοπεποίθηση ενός κουταβιού

Ο εκπαιδευτής σκύλων Άκης Τσιαντής εφαρμόζει μια άσκηση αυτοπεποίθησης στο κουτάβι Titi

Πως χτίζεται η αυτοπεποίθηση ενός κουταβιού

Ο εκπαιδευτής σκύλων Άκης Τσιαντής εφαρμόζει μια άσκηση αυτοπεποίθησης στο κουτάβι Titi
Η αυτοπεποίθηση στη ζωή του σκύλου κατέχει ένα πολύ σημαντικό κομμάτι και θα πρέπει να αναπτυχθεί από νεαρή ηλικία, μέσω συγκεκριμένων εκπαιδευτικών διαδικασιών.

Σε τι συμπεριφορές μπορεί να οδηγήσει η έλλειψη αυτοπεποίθησης σε ένα σκύλο

Αρκετά συχνά οι κηδεμόνες σκύλων αντιμετωπίζουν προβλήματα όπως:

  • το άγχος αποχωρισμού,
  • το γάβγισμα ή οι καταστροφές στο σπίτι,
  • το περιβαλλοντικό στρες κατά τη διάρκεια της βόλτας.

Οι παραπάνω προβληματικές συμπεριφορές καθώς και αρκετές ακόμα, οφείλονται εν μέρη ή εξολοκλήρου στη χαμηλή αυτοπεποίθηση που μπορεί να έχει ένας σκύλος.

Επίσης, μία λανθασμένη εντύπωση που συχνά δημιουργείται στους περισσότερους νέους κηδεμόνες σκύλων είναι η αίσθηση πως ο σκύλος τους είναι “υπάκουος” και άνετος με το περιβάλλον του. Οι νέοι κηδεμόνες καταλήγουν σε αυτό το λανθασμένο συμπέρασμα λόγω της τάσης του σκύλου τους να μην απομακρύνεται από κοντά τους στις πρώτες τους βόλτες. Δυστυχώς ισχύει ακριβώς το αντίθετο, τα σκυλάκια όταν είναι πολύ μικρά σε ηλικία νιώθουν ανασφάλεια και συνεπώς δεν τολμούν να απομακρυνθούν από κοντά μας. Μεγαλώνοντας, αυτή η πλασματική “υπακοή” χάνεται και το κουτάβι αρχίζει να εξερευνάει το περιβάλλον γύρω του και να “παρακούει” τον κηδεμόνα του.

Τι θα πρέπει να προσέξουμε κατά την εκπαίδευση ενός σκύλου για να μην βλάψουμε την αυτοπεποίθηση του

Για να μπορέσουμε να αναθρέψουμε σωστά ένα σκύλο, θα πρέπει κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης να σεβαστούμε την προσωπικότητα και το ταπεραμέντο του καθώς και να είμαστε αρκετά προσεκτικοί με την συμπεριφορά μας ώστε να μην μειώσουμε την αυτοπεποίθηση του. Αρκετά σημαντικό σε αυτό το σημείο είναι να τονιστεί ότι τα σκυλάκια που γονιδιακά έχουν μια προδιάθεση χαμηλής αυτοπεποίθησης θα πρέπει να τυγχάνουν μιας ξεχωριστής μεταχείρισης. Σε αυτή την περίπτωση θα είναι καλό να ξεκινήσουμε από πολύ νωρίς τις ασκήσεις αυτοπεποίθησης και να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί έτσι ώστε να μην του δημιουργήσουμε ψυχικό τραύμα με τις παρατηρήσεις και την υπερβολική αυστηρότητα μας.

Οι κατάλληλες προσεγγίσεις για την αύξηση αυτοπεποίθησης του σκύλου:

Για να αναπτύξουμε την αυτοπεποίθηση ενός κουταβιού θα πρέπει να το εκθέσουμε από τους πρώτους κιόλας μήνες της ζωής του σε “μικροπροβλήματα” τα οποία θα του ζητηθεί να λύσει μέσω ασκήσεων.

Τα “μικροπροβλήματα” αυτά μπορούν να επιλύονται μέσω ασκήσεων που έχουν να κάνουν με το σώμα του σκύλου και τον τρόπο που θα πρέπει να το χρησιμοποιήσει για να τις φέρει εις πέρας. Ασκήσεις όπου το κουτάβι θα πρέπει να ανέβει σε ένα ψηλό σημείο ή να περάσει από κάποιο στενό πέρασμα, μπορούν να αυξήσουν την αυτοπεποίθηση του και να του επιτρέψουν να μάθει το σώμα του και τις ικανότητες του. Μέσω αυτής της διαδικασίας, αρχικά μαθαίνει πως πρέπει να σκέφτεται για να αντιμετωπίσει την εκάστοτε δυσκολία και εν συνεχεία αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να βασίζεται πάντα στον κηδεμόνα του για την λύση των προβλημάτων. Με αυτό τον τρόπο, ο σκύλος αναπτύσσει και διαμορφώνει έναν ισορροπημένο τρόπο αντίληψης και σκέψης, χτίζοντας παράλληλα μια σταθερή θετική ψυχολογία.

Τι θα πρέπει να προσέξουμε κατά τη διαδικασία αύξησης της αυτοπεποίθησης ενός κουταβιού

Απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή στα πλαίσια αυτής της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Στόχος μας είναι το κουτάβι να περνάει ευχάριστα και να πετυχαίνει τους στόχους που του θέτουμε κάθε φορά. Θα πρέπει λοιπόν να είμαστε ρεαλιστές σε αυτά που του ζητάμε, έτσι ώστε να μπορεί να υλοποιήσει τις ασκήσεις και να μην απογοητεύεται.

Εάν η διαδικασία αύξησης της αυτοπεποίθησης πραγματοποιηθεί με την κατάλληλη εκπαιδευτική προσέγγιση στη σωστή χρονική περίοδο, θα καταφέρουμε τότε να δημιουργήσουμε από νεαρή ηλικία ένα σκύλο ισορροπημένο, με υψηλή αυτοπεποίθηση που θα μπορεί να προσαρμοστεί σε όλα τα περιβάλλοντα χωρίς να νιώθει εξαρτημένος από την παρουσία μας.

Προσοχή, ο κάθε σκύλος είναι ξεχωριστός και έτσι θα πρέπει να είναι και η εκπαιδευτική μας προσέγγιση. Συμβουλευτείτε έναν εκπαιδευτή έτσι ώστε να σας καθοδηγήσει για τον καταλληλότερο τρόπο αύξησης της αυτοπεποίθησης του σκύλου σας.

Balanced Dog Training Team
Παρακολουθήστε την διαδικασία εκμάθησης της τουαλέτας στους Bidi & Titi: https://youtu.be/1KeQnr3XTR8

Παιχνίδι – Η σημαντικότητα της ύπαρξης του στη ζωή ενός κουταβιού

Παιχνίδι - Η σημαντικότητα της ύπαρξης του στη ζωή ενός κουταβιού

Παιχνίδι – Η σημαντικότητα της ύπαρξης του στη ζωή ενός κουταβιού

Παιχνίδι - Η σημαντικότητα της ύπαρξης του στη ζωή ενός κουταβιού

Από την πρώτη στιγμή που αναλάβατε το μεγάλωμα ενός σκύλου, θα έχετε σίγουρα καταλάβει πόσο πολύ αυτά τα πλάσματα αποζητούν το παιχνίδι. Όπως όλα τα ζωάκια, έτσι και οι σκύλοι στην κουταβίσια και εφηβική περίοδο της ζωής τους είναι πολύ πρόθυμοι να παίξουν.

Αυτό που κερδίζει ένας νεαρός σκύλος μέσα από το παιχνίδι είναι πραγματικά απερίγραπτο. Μαθαίνει να χρησιμοποιεί το σώμα του, τη δύναμη του, τις αισθήσεις του, αρχίζει να αντιλαμβάνεται την έννοια της συνεργασίας και πολλά ακόμα.

Είναι σημαντικό να σημειώσουμε πως οι σκύλοι ανήκουν στα θηλαστικά που η όρεξη για παιχνίδι δεν εξαφανίζεται ποτέ και πως όσο περισσότερο μάθουν να παίζουν διάφορα παιχνίδια στην κουταβίσια ηλικία, τόσο πιο πιθανό είναι να παραμείνουν πρόθυμα για τέτοιες δράσεις σε όλη τους τη ζωή.

Ποιο είναι όμως το κέρδος από αυτήν την ευχάριστη διαδικασία αλλά και πως θα χρησιμοποιήσουμε το παιχνίδι σαν ένα από τα βασικότερα εκπαιδευτικά μας εργαλεία;

Αρχικά θα πρέπει να καταλάβουμε πως το φυσικό παιχνίδι του σκύλου είναι το δάγκωμα και το κυνηγητό με τα αδερφάκια του και ενίοτε με τη μητέρα του. Επίσης μια πραγματικά ευχάριστη διαδικασία για τα σκυλάκια είναι να αρπάζουν αντικείμενα και να προσπαθούν να προκαλέσουν τα αδερφάκια τους να τα κυνηγήσουν για να διεκδικήσουν αυτό το αντικείμενο. Το σκυλάκι ουσιαστικά μετά από λίγες μέρες προσαρμογής στο σπίτι, εκφράζει αυτές τις βιολογικές του τάσεις για παιχνίδι και αρχίζει να μας δαγκώνει με μανία σε χέρια και πόδια, να μας κυνηγάει και να μας προκαλεί να το κυνηγήσουμε, να αρπάζει πράγματα από το χώρο και να τα περιφέρει επιδεικτικά για να μας κάνει να τα διεκδικήσουμε!

Μοιάζει συνηθισμένο, σωστά; Ποιος έφερε ένα κουτάβι στο σπίτι του και δεν παραπονέθηκε για κάποια από τις παραπάνω ενέργειες;

Είναι σημαντικό σε αυτό το σημείο να καταλάβουμε πως όλες αυτές οι ενέργειες είναι απολύτως φυσιολογικές και θα πρέπει να μπούμε στη διαδικασία να δώσουμε στο κουτάβι μας όλα αυτά που έχει γενετικά ανάγκη. Όλα τα σκυλάκια έχουν την τάση να κυνηγήσουν και να διεκδικήσουν. Κρατώντας αυτό ως γνώμονα και αρχίζοντας από μικρή ηλικία να μαθαίνουμε στο σκυλάκι μας πως μπορεί να κυνηγήσει ένα μπαλάκι ή ένα πανάκι, να το κρατήσει στην κατοχή του και να το ανταλλάξει με ένα άλλο μπαλάκι ή πανάκι, σταδιακά αρχίζει να καταλαβαίνει με ποιο τρόπο θέλουμε να παίζουμε μαζί του και ποια είναι τα όρια μας. Κατ’ επέκταση, μέσω αυτών των ασκήσεων, ο σκύλος μαθαίνει ότι δεν πρέπει να δαγκώνει τα ρούχα ή τα άκρα μας.

Γενικοί κανόνες παιχνιδιού με το σκύλο

Πρέπει να θεσπίσουμε κάποιους βασικούς κανόνες στο κουτάβι μας από τις πρώτες κιόλας απόπειρες παιχνιδιού μαζί του:

◦ Δεν επιτρέπουμε στο σκυλάκι μας να παίζει δαγκώνοντας τα άκρα ή τα ρούχα μας και το σταματάμε κάθε φορά που το προσπαθεί, ανακατευθύνοντας την προσοχή του σε ένα από τα παιχνίδια του.

◦ Το παιχνίδι θα πρέπει να ξεκινάει και να τελειώνει με δική μας απόφαση και ποτέ να μην ενδίδουμε όταν το σκυλάκι μας είναι πιεστικό για να παίξουμε.

◦ Ποτέ δεν πρέπει να έχουμε τα παιχνίδια ελεύθερα μέσα στο χώρο για να παίζει το σκυλάκι μόνο του καθώς αυτό θα καταστρέψει τη συνεργασία μας.

◦ Δεν μαλώνουμε ποτέ το σκύλο μας επειδή έχει μεγάλη ένταση στο παιχνίδι ή επειδή αστόχησε και μας δάγκωσε άθελα του στο σώμα μας.

◦ Δεν παίζουμε για αρκετή ώρα συνεχόμενα, καθώς αυτή η διαδικασία θα κουράσει το κουτάβι μας και θα το κάνει να τη βαρεθεί γρήγορα.

◦ Η κουταβίσια ηλικία (2-5 μηνών) δεν είναι η καταλληλότερη για να μάθουμε στο σκύλο μας την εντολή “Άστο”. Μπορούμε να την εισάγουμε σιγά σιγά αλλά χωρίς πολλές απαιτήσεις για άμεσα αποτελέσματα.

◦ Διαλέγουμε προσεκτικά σε ποιους χώρους και σε ποια σημεία επιλέγουμε να παίξουμε με το κουτάβι μας καθώς θα συνδυάσει τους χώρους αυτούς με ένταση και υπερκινητικότητα. Στην πολύ νεαρή ηλικία που λόγω μικροβίων δεν μπορούμε να παίξουμε σε όλους τους εξωτερικούς χώρους. Συνεπώς καλό θα ήταν να διάλεξουμε ένα μέρος στο σπίτι για να παίζουμε στο οποίο δεν περναμε χρόνο ηρεμίας με το κουτάβι μας όπως π.χ. κάποιο μπαλκονι, κάποιο σημείο στην αυλή, ενα δωματιο – playroom κ.α)

Τα παιχνίδια που θα μπορέσει να έχει ένας σκύλος στη ζωή του διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες. Τα διαδραστικά παιχνίδια (παιχνίδια συνεργασίας) και τα παιχνίδια αυτοαπασχόλησης, δηλαδή τα παιχνίδια που θα έχει το σκυλάκι μας μόνο του:

Διαδραστικά παιχνίδια
Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν τα παιχνίδια επαναφοράς (μπαλάκι) και τα παιχνίδια διεκδίκησης (tug).

Παιχνίδι επαναφοράς με Μπαλάκι
Το παιχνίδι με μπαλάκι αποσκοπεί στο να τρέξει ο σκύλος, να καλύψει την ανάγκη που έχει για κυνήγι και φυσικά να διδαχθεί τον τρόπο συνεργασίας με τον ιδιοκτήτη. Ο λόγος που ένας σκύλος είναι πρόθυμος να μας φέρει πίσω το μπαλάκι του, είναι γιατί περιμένει κάτι από εμάς ως αντάλλαγμα. Οπότε, το παιχνίδι καλό είναι να γίνεται με δύο μπαλάκια και ένα μακρύ λουρί. Όταν ο σκύλος μας επιστρέψει το μπαλάκι που πετάξαμε, πρέπει άμεσα να τον επιβραβεύσουμε για αυτήν την επιλογή με το δεύτερο μπαλάκι που κρατάμε στο χέρι μας. Το λουρί θα το χρειαστούμε έτσι ώστε να παρακινήσουμε το σκυλάκι να επιστρέψει πίσω σε μας.

Παιχνίδι διεκδίκησης με Tug
Το παιχνίδι διεκδίκησης καλύπτει την ανάγκη του σκύλου μας να κερδίσει αντικείμενα, όμως πρέπει να γίνεται με πολύ συγκεκριμένο τρόπο και όχι με όλα τα αντικείμενα του σπιτιού. Είναι πολύ σημαντικό να παίζουμε αυτό το παιχνίδι διεκδίκησης με ειδικά παιχνίδια (tug) για τον σκύλο, τα οποία μπορούμε να βρούμε στο εμπόριο. Το συγκεκριμένο παιχνίδι στην κουταβίσια ηλικία καλό είναι να ξεκινήσει με ένα πανάκι ή ένα πετσετάκι και όχι με ένα σκληρό παιχνίδι που μπορεί να τραυματίσει τα ευαίσθητα δόντια του σκύλου μας.
Το ζητούμενο είναι να παρακινήσουμε το σκύλο μας να κυνηγήσει το πανάκι και μόλις το δαγκώσει να αρχίσουμε με απαλές κινήσεις να το διεκδικούμε από αυτόν, αφήνοντάς τον να κερδίζει πολύ συχνά. Για να αφήσει το πανάκι το σκυλάκι μας, κουνάμε ένα άλλο πανάκι δίπλα του και το αφήνουμε να το κερδίσει, έπειτα ξεκινάμε παιχνίδι με το καινούριο πανί. Η διαδικασία αυτή, ανεβάζει πολύ την αυτοπεποίθηση του σκύλου, τον γυμνάζει και του δίνει την δυνατότητα να ξοδέψει την ενέργεια του σε πολύ λίγα λεπτά. Οι κινήσεις μας θα πρέπει να είναι πάντα αρκετά ήρεμες καθώς το σκυλάκι μας ακόμα δεν έχει αναπτυχθεί πλήρως μυοσκελετικά και εάν δεν είμαστε προσεκτικοί μπορεί να προκαλέσουμε κάποιον τραυματισμό.

Στόχος των δυο παραπάνω παιχνιδιών είναι να μπορέσουμε να διδάξουμε στο σκύλο μας ότι η ενέργεια του μπορεί να καταναλωθεί μέσω αυτής της διαδικασίας καθώς και το ότι δεν θα έχει ανάγκη να βρει εναλλακτικούς τρόπους να την εκτονώσει.

Παιχνίδια αυτοαπασχόλησης
Αν και γενικά δεν είμαστε ένθερμοι υποστηρικτές αυτής της διαδικασίας, κάποιες φορές είναι πολύτιμη. Τα Παιχνίδια αυτοαπασχόλησης θεωρούνται συνήθως αυτά στα οποία υπάρχουν αντικείμενα μέσα στα οποία θα κρύψουμε κάποιο είδος τροφής και θα τα δώσουμε στο σκύλο μας κάποιες στιγμές μέσα στη μέρα για να περάσει λίγο χρόνο απασχολημένος με ένα αντικείμενο-παιχνίδι. Τέτοια παιχνίδια π.χ. μπορεί να είναι μπαλάκια με τρύπες και παζλ στα οποία ο σκύλος πρέπει να κάνει συγκεκριμένες ενέργειες για να πάρει το φαγητό. Σε αυτή την κατηγορία παιχνιδιών μπορούμε να εντάξουμε επίσης τα κόκαλα από pet shop (κάτι που στην κουταβίσια ηλικία το θεωρούμε απαγορευτικό), ή ένα σκληρό παιχνίδι δαγκώματος που δεν μπορεί το σκυλάκι μας να το σπάσει.

Προσοχή!! Ποτέ μην αφήνετε τέτοιου είδους παιχνίδια στο κουτάβι σας όταν εσείς δεν μπορείτε να το επιβλέπετε.

Πρέπει να αφήσουμε το σκύλο μας να παίζει με άλλα άτομα σκυλιά ή ανθρώπους;

• Η απάντηση είναι και ναι και όχι. Ναι αν το σκυλάκι που θα παίζει με το κουτάβι μας είναι ίδιας ηλικίας και ίδιου μεγέθους, και με την προϋπόθεση πως θα επέμβουμε άμεσα αν κάποιο από τα δυο σκυλάκια δεν νιώθει άνετα. Ο λόγος είναι απλός, το παιχνίδι έχει διαφορετικά επίπεδα και εντάσεις που δεν αρέσουν στο ίδιο βαθμό σε όλα τα σκυλιά. Έτσι το σκυλάκι μας σε κάποια στιγμή μπορεί να νιώσει πως ο άλλος σκύλος το παρακάνει για παιχνίδι μεγαλύτερης έντασης και να χρειαστεί να μαλώσει μαζί του για να ηρεμήσει. Είναι σημαντικό να προστατέψουμε το σκυλάκι μας από τέτοιες άβολες και αμήχανες στιγμές.

• Επίσης καλό θα είναι να αποφεύγεται το παιχνίδι με άλλους ανθρώπους, καθώς ο σκύλος μας θέλουμε να μην θεωρεί πως ο κάθε άνθρωπος που θα βρεθεί μπροστά μας είναι πρόθυμος για παιχνίδι.

Ο σκύλος μας έχει ανάγκη να παίζει με άτομα που θεωρεί ομάδα του

Τα σκυλιά είναι ομαδικά ζώα και χτίζουν δεσμούς με κάθε άτομο της ομάδας τους ξεχωριστά. Το παιχνίδι στη ζωή του σκύλου λοιπόν κατέχει σημαντικό ρόλο καθώς από τη φύση του είναι πρόθυμος να παίξει και να περάσει καλά με διαδικασίες που εκτονώνουν την ενέργειά του. Επομένως ο μεγάλος βαθμός συνεργασίας μας με το σκύλο κατά τη διαδικασία του παιχνιδιού έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός δυνατού δεσμού. Η ανάπτυξη αυτής της σχέσης δημιουργεί στο σκύλο μας την αστείρευτη όρεξη να ασχοληθεί μαζί μας και όχι με άτομα εκτός ομάδας. Επίσης αυτό που θα πρέπει να παρατηρήσουμε και να έχουμε στο μυαλό μας είναι ότι οι σκύλοι προθυμοποιούνται συνήθως να συναναστραφούν με άλλα άτομα και σκύλους που γνωρίζουν καλά και ανέχονται αρκετές επαφές και πειράγματα από αυτούς.

Όταν όμως θα μπει ένα ξένο άτομο ή ένας άγνωστος σκύλος στη διαδικασία του παιχνιδιού, τότε η διάθεση αλλάζει και μπορούμε να παρατηρήσουμε στο σκύλο μας αλλαγές στη συμπεριφορά του (π.χ. τάση για κυριαρχία, εκνευρισμό, στρες). Αρκετές φορές αυτές οι αλλαγές στη συμπεριφορά του σκύλου δεν είναι ορατές από ένα άπειρο μάτι, με αποτέλεσμα οι ιδιοκτήτες των σκύλων να παρερμηνεύουν αυτές τις αλλαγές, πιστεύοντας μάλιστα πως ο σκύλος τους διασκεδάζει με αυτή τη διαδικασία. Η συνεχόμενη έκθεση του σκύλου μας σε τέτοιου τύπου “παιχνίδι” με άλλους σκύλους, μπορεί να του δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα συμπεριφοράς. Μπορούμε να αποφύγουμε τέτοιου είδους δυσκολίες αν απλά παίζουμε εμείς μαζί του ή τον αφήνουμε να παίξει μόνο με σκυλιά που γνωρίζουμε καλά τόσο εμείς όσο και ο σκύλος μας. Τέλος, για να υπάρξει ισορροπία στο παιχνίδι, θα πρέπει να είμαστε σίγουροι πως δεν θα προσπαθήσει κανένα σκυλί από τα δύο να επιβληθεί στο άλλο κατά τη διάρκεια της συναναστροφής τους (κάτι που στην πραγματικότητα είναι πολύ δύσκολο να συμβεί).

Κλείνοντας, πρέπει να επισημάνουμε πως το παιχνίδι πέρα από μια σημαντική στιγμή χαράς και διασκέδασης, είναι επίσης μια από τις βασικότερες διαδικασίες που θα πρέπει να χρησιμοποιούμε για την ανάπτυξη της σωστής και ισορροπημένης συμπεριφοράς του σκύλου μας. Όσο πιο σοβαρά προσεγγίσουμε και αντιμετωπίσουμε αυτού του είδους την εκπαιδευτική διαδικασία, τόσο πιο συνεργάσιμος και πρόθυμος θα είναι ο σκύλος μας στο μέλλον.

Balanced Dog Training Team
Παρακολουθήστε την διαδικασία εκμάθησης της τουαλέτας στους Bidi & Titi: https://www.youtube.com/watch?v=zYDrKBdrwv8

Ο σωστός τρόπος εκμάθησης της τουαλέτας στο κουτάβι

Ο σωστός τρόπος εκμάθησης της τουαλέτας στο κουτάβι

Ο σωστός τρόπος εκμάθησης της τουαλέτας στο κουτάβι

Ο σωστός τρόπος εκμάθησης της τουαλέτας στο κουτάβι
Σε αυτό το άρθρο θα απαντήσουμε και θα αναλύσουμε σημαντικά ερωτήματα ιδιοκτητών σκύλων σε σχέση με τη σωστή διαδικασία εκμάθησης της τουαλέτας, όπως και το πώς να χτίσετε τις σωστές βάσεις από νωρίς για αυτή την κατάκτηση.

Ήρθε το κουτάβι στο σπίτι. Έχω τα απαραίτητα;

Ήρθε λοιπόν η πολυαναμενόμενη στιγμή να καλωσορίσουμε το κουτάβι μας στο καινούριο του σπίτι. Μαζί με τον ενθουσιασμό του ερχομού του, θα πρέπει να έχουμε ήδη προμηθευτεί οτιδήποτε χρειαζόμαστε για να φροντίσουμε το κουτάβι μας από την πρώτη κιόλας ημέρα. Θα χρειαστούμε σίγουρα τροφή για κουτάβια, λουράκι, κολάρο, φωλίτσα, παιχνιδάκια και μπολάκια φαγητού & νερού κ.λ.π. Εφόσον έχουμε προμηθευτεί τα απαραίτητα, το μόνο που μας μένει είναι να εφοδιαστούμε με υπομονή, επιμονή και καλή διάθεση για να μπορέσουμε ρυθμίσουμε την τουαλέτα του.

Κάθε πότε πρέπει να πηγαίνει τουαλέτα το κουτάβι μου;

Αυτό που πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας είναι ότι το κουτάβι είναι ένα μωρό και ότι θέλει να κάνει την ανάγκη του συνέχεια. Αυτό είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να το θεωρούμε ως δεδομένο πριν πάρουμε σκύλάκι καθώς και ότι τον πρώτο καιρό θα έχουμε και μικροατυχήματα.

Κατά κανόνα τα κουτάβια θέλουν τουαλέτα στις εξής περιπτώσεις:

    • Όταν ξυπνάνε
    • Μετά το φαγητό (συνήθως κακά)
    • Μετά το παιχνίδι (συνήθως ούρα)

Επειδή όμως η καθημερινότητα ενός κουταβιού αποτελείται κυριώς από πολλές ώρες ύπνου, αρκετές φορές φαγητό και πολλές φορές τουαλέτα, θα πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση. Για παράδειγμα αν είναι στη φωλίτσα του και κοιμάται και ξαφνικά ξυπνήσει και κλαψουρίζει τότε αυτό είναι μια ένδειξη για τουαλέτα. Επίσης, αν δούμε σημάδια όπως ότι σταματάει το παιχνίδι και βάζει τη μυτούλα του στο πάτωμα τότε πάλι ετοιμάζεται για τουαλέτα. Ακόμα, αν την ώρα που εξερευνεί το σπίτι αρχίζει να κάνει κύκλους τότε σίγουρα πρέπει να κινητοποιηθούμε γρήγορα.

Τι διαδικασία ακολουθούμε για μάθουμε στον σκύλο μας να κάνει την ανάγκη του εκεί που θέλουμε;

Ο ασφαλέστερος τρόπος και πιο επιτυχημένος είναι να καθοδηγούμε το κουτάβι μας στο σημείο που θέλουμε εμείς να ορίσουμε ως τουαλέτα του κάθε φορά που είναι η ώρα να κάνει την ανάγκη του.

Η διαδικασία έχει ως εξής:

Βήμα 1: Μελετάμε το πρόγραμμα της τουαλέτας του σκύλου μας, είμαστε σε εγρήγορση και αν δούμε τα προαναφερθέντα σημάδια τότε βάζουμε το λουράκι του και τον πηγαίνουμε στο σημείο τουαλέτας.

Βήμα 2: Επιλέγουμε ένα σημείο το οποίο να είναι εκτός σπιτιού έτσι ώστε να του διδάξουμε από τώρα ότι βγαίνουμε από το σπίτι για να κάνουμε την ανάγκη μας και να το συνηθίσει σαν διαδικασία. Για να είμαστε και ασφαλείς τους μήνες που δεν κάνει να βγαίνει από το σπίτι θα μπορούσαμε για αρχή να χρησιμοποιήσουμε το μπαλκόνι ή κάποιο καθαρό σημείο της αυλής μας.

Βήμα 3: Επιβραβεύουμε με τροφή και με χαρούμενες εκφράσεις. Αν έχουμε ξεχάσει να πάρουμε τροφή μαζί μας τότε δίνουμε ένα χαδάκι και την λέξη επιβράβευσης. Προσοχή με τις έντονες εκδηλώσεις ενθουσιασμού για να μην τρομάξουμε το κουτάβι ή να μην διακόψουμε την διαδικασία της τουαλέτας του.

Βήμα 4: Είναι σημαντικό να πηγαίνουμε στην αρχή στο ίδιο σημείο πάντα και να το διατηρούμε καθαρό έτσι ώστε να μην προβληματίζεται το κουτάβι.

Τι προσδοκίες πρέπει να έχουμε;

Οι αστοχίες και τα ατυχήματα είναι μέσα στο πρόγραμμα. Θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι ότι τα ατυχήματα δεν μπορούν να αποφευχθούν πότε εντελώς. Σκοπός της εκπαίδευσης είναι να υπάρξει γρήγορη και σταθερή εκμάθηση του σκύλου μας για το που να κάνει την ανάγκη του χωρίς όμως να χαλάσουμε τη σχέση μας με το νέο μας φίλο.

Είναι σωστό να μαλώσω το κουτάβι μου για την αστοχία στην τουαλέτα;

Θα πρέπει να έχουμε ψυχραιμία στις αντιδράσεις μας ακόμη κι αν το κουτάβι ουρήσει ή κάνει τα κακά του στο χαλί μας. Απότομες αντιδράσεις ή αυστηρά μαλώματα θα έχουν ανεπιθύμητα αποτελέσματα. Θα χαλάσουμε τη σχέση μας με τον σκύλο μας πριν καλά καλά προλάβουμε να την φτιάξουμε και θα τον κάνουμε να μας φοβάται. Αν τον φοβίσουμε υπάρχει πιθανότητα να αρχίσει να κρύβεται για να κάνει την ανάγκη του πίσω από έπιπλα ή να πηγαίνει σε άλλα δωμάτια και έτσι να μην μας δίνεται η δυνατότητα να τον καθοδηγούμε έξω.

Τι πρέπει οπωσδήποτε να αποφύγουμε;

Κάτι που είναι ακόμα πιο αναποτελεσματικό αλλά και τελείως προβληματικό είναι να μαλώνουμε ετεροχρονισμένα το κουτάβι μας. Εαν αντιληφθούμε ότι λέρωσε ενώ λείπαμε και αρχίσουμε να του υποδεικνύουμε αυτό που έκανε με πολύ αυστηρό τρόπο, μπορέι να του προκαλέσουμε προβληματα στην εμπιστοσύνης απέναντι μας στην μετέπειτα ζωή του. Εδώ πολλοί ιδιοκτήτες μπερδεύονται από το ενοχικό ύφος που παίρνουν συνήθως τα κουτάβια και θεωρούν ότι καταλαβαίνουν τον λόγο που τους μαλώνουν. Δυστυχώς όχι μόνο δεν καταλαβαίνουν αλλά μας περνάνε και για παράλογους και τελείως ασταθείς κάτι το οποίο προκαλεί τεράστια ζημιά στη σχέση και στην εμπιστοσύνη που μας δείχνουν.

Ποιό είναι το μυστικό για να μάθει την τουαλέτα ο σκύλος μας;

Το μυστικό είναι λοιπόν ότι δεν υπάρχει επί της ουσίας κανένα μυστικό και κανένας κρυφός τρόπος για να διδάξεις στον σκύλο σου που να κάνει την ανάγκη του. Χρειάζεται κατανόηση, ότι έχουμε να κάνουμε με ένα μωρό που χρειάζεται σωστή, επίμονη και σταθερή καθοδήγηση και παρατήρηση έτσι ώστε να του μάθουμε όσο γίνεται πιο γρήγορα την ορθή διαδικασία. Τέλος χρειάζεται υπομονή, διότι έχουμε να κάνουμε με έναν ζωντανό οργανισμό, ένα σκυλάκι που μόλις μπήκε στην οικογένειά μας και έχει να αντιμετωπίσει πολλά πρωτόγνωρα ερεθίσματα.
Μένοντας πιστοί στη μέθοδο και στη διαδικασία θα βλέπουμε σταθερή βελτίωση! Δεν χρειάζεται πανικός σε τυχόν αστοχίες. Προσοχή, δεν δοκιμάζουμε οτιδήποτε συμβουλές ακούμε, εμπιστευόμαστε μόνο τους ειδικούς.

Καλή επιτυχία.

Balanced Dog Training Team
Παρακολουθήστε την διαδικασία εκμάθησης της τουαλέτας στους Bidi & Titi: https://www.youtube.com/watch?v=zYDrKBdrwv8

Crate – Πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει στη ζωή ενός κουταβιού;

Crate – Πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει στη ζωή ενός κουταβιού;

Crate – Πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει στη ζωή ενός κουταβιού;

Crate – Πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει στη ζωή ενός κουταβιού;
Αν έχετε κάνει έστω και ένα μάθημα εκπαίδευσης σκύλου, αν έχετε ψάξει στο ίντερνετ σχετικά με την εκπαίδευση ή ακόμα και αν έχετε μιλήσει με κάποιο φίλο σας που έχει κάνει εκπαίδευση, τότε σίγουρα θα έχετε ακούσει τον όρο Crate.

Γιατί το crate είναι σημαντικό για το κουτάβι.

Το crate είναι ίσως το πιο διαδεδομένο εργαλείο εκπαίδευσης και ένα από τα πολύ λίγα εργαλεία που στη χρήση του συμφωνούν απόλυτα οι περισσότεροι εκπαιδευτές σκύλων παγκοσμίως. Αυτό από μόνο του μπορεί να μας δώσει την πληροφορία ότι πρόκειται για ένα μέσο που θα μας βοηθήσει πολύ στη διαχείριση του σκύλου μας, στην εκπαίδευση του σε πολύ σημαντικά ζητήματα όπως η ηρεμία και η τουαλέτα, καθώς θα απομακρύνει και τους κινδύνους που στο άπειρο μάτι δεν είναι ορατοί.

Τι είναι όμως το crate και πώς ένα και μόνο εργαλείο θα μας βοηθήσει τόσο πολύ;

Το crate είναι ένα μεταλλικό κλουβί με οροφή και πόρτες μέσα στο οποίο μπορούμε να περιορίσουμε το κουτάβι μας τις ώρες που δεν μπορούμε να το έχουμε υπό την επίβλεψη μας. Είναι ένα εργαλείο που μπορεί να φαίνεται άσχημο στα μάτια μας, παρόλα αυτά είναι ένας χώρος που παρέχει στο κουτάβι μας την ηρεμία και την ασφάλεια που χρειάζεται. Τι εννοούμε με αυτό; Το κουτάβι από τη φύση του όσο μεγαλώνει θα θέλει να αρχίσει να εξερευνεί το χώρο στον οποίο ζει, το σπίτι μας δηλαδή. Είναι λοιπόν δική μας ευθύνη να φροντίσουμε για την ασφάλεια του κουταβιού μας ιδίως όταν δεν είμαστε σε θέση να παρακολουθούμε την κάθε του κίνηση ή όταν χρειάζεται να λείπουμε αρκετές ώρες από το σπίτι. Τέλος, το κουτάβι έχει την ανάγκη για το δικό του χώρο, τη φωλιά του, μέσα στην οποία θα μπορεί να χαλαρώνει, να νιώθει πως είναι ασφαλές και πως εκεί δε θα τον ενοχλήσει κανείς και τίποτα.

Το crate σαν εργαλείο μάθησης για το κουτάβι.

Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, ένας από τους λόγους που χρειάζεται το crate σαν εργαλείο μάθησης για το σκύλο είναι για την εκμάθηση της έννοιας της φωλιάς. Το κουτάβι πρέπει από μικρή ηλικία να μάθει την έννοια του περιορισμού και πως δεν μπορεί να συμμετέχει σε όλες τις δραστηριότητες της οικογένειας. Επιπλέον, με τον περιορισμό οριοθετούμε άμεσα και μειώνουμε κατά πολύ ανεπιθύμητες συμπεριφορές του κουταβιού όπως αυτή του να καταστρέφει πράγματα ή να δαγκώνει συνέχεια.

Το crate σαν εργαλείο εκμάθησης της τουαλέτας.

Πρώτα από όλα για να μπορέσουμε να χρησιμοποιήσουμε το crate σωστά ώστε να μάθουμε στο κουτάβι μας την έννοια της τουαλέτας, θα πρέπει να φροντίσουμε να έχει το σωστό μέγεθος. Το πιο λογικό θα ήταν για να αποφύγουμε τα περιττά έξοδα να πάρουμε από την αρχή το crate το οποίο θα μπορεί να φιλοξενήσει το σκύλο μας στο πλήρες μέγεθος (που θα αποκτήσει κατά την ενήλικη ζωή) του. Αυτό σημαίνει πως το crate θα πρέπει να το προμηθευτούμε με ένα έξτρα εργαλείο, το οποίο είναι το διαχωριστικό. Εάν αφήσουμε όλο το χώρο διαθέσιμο στο κουτάβι, αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα, τη μια μεριά να την κάνει τουαλέτα και την άλλη να την έχει για να κοιμάται χωρίς να λερώνεται (μια κατάσταση την οποία θα αποφύγουμε οριοθετώντας το crate με το διαχωριστικό).

Η διαδικασία εκμάθησης της τουαλέτας με τη βοήθεια του crate.

Για αρχή θα πρέπει να γνωρίζουμε πότε ένα κουτάβι χρειάζεται σίγουρα να πάει τουαλέτα.

  1. Μετά το βραδινό ύπνο
  2. Μετά από το φαγητό
  3. Μετά από το έντονο παιχνίδι.

Έχοντας λοιπόν τα παραπάνω υπόψη, ξεκινάμε τη δημιουργία ενός προγράμματος τουαλέτας που θα ικανοποιεί τις ανάγκες του κουταβιού μας. Τις ώρες που μπορούμε να είμαστε στο σπίτι, στο crate πρέπει να υπάρχει το διαχωριστικό έτσι ώστε το κουτάβι μας να μην έχει τη δυνατότητα να κάνει τουαλέτα μέσα στη φωλιά του. Φροντίζουμε λοιπόν να βγάζουμε το κουτάβι τακτικά στο μπαλκόνι ή στην αυλή μας με το κολάρο και το λουρί του έτσι ώστε να αρχίζει να συνηθίζει και τη διαδικασία της βόλτας. Κάθε φορά φροντίζουμε να το πηγαίνουμε στο ίδιο σημείο (της αυλής ή του μπαλκονιού), το οποίο θα πρέπει να είναι καθαρό, για να αρχίσει να νιώθει άνετα ο σκύλος και να μπορεί να κάνει την ανάγκη του.

Είναι πολύ σημαντικό το κουτάβι να κάνει την ανάγκη του πριν μπει στη φωλιά του και κατευθείαν όταν το βγάλουμε από τη φωλιά του. Με αυτό τον τρόπο δίνουμε ξεκάθαρα το μήνυμα που θέλουμε να περάσουμε στο σκύλο, δηλαδή ότι η ανάγκη για «τουαλέτα» γίνεται εκτός σπιτιού και όχι μέσα σε αυτό. Σημαντικό και αρκετά βοηθητικό θα ήταν αν δίναμε μια ευκαιρία για “τουαλέτα” το βράδυ (αργά τη νύχτα, πριν τον ύπνο) και άλλη μια νωρίς το πρωί, έτσι ώστε να βοηθήσουμε το σκύλο μας να μάθει από αρκετά νωρίς να κρατιέται και να περιμένει να κάνει την ανάγκη του εκεί που πρέπει.

Λαμβάνοντας υπόψη όσα αναλύθηκαν στο παραπάνω κείμενο, καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως η διαχείριση ενός κουταβιού είναι πολύ πιο εύκολη διαδικασία αν συνοδευτεί από το πολύ χρήσιμο εργαλείο που ονομάζετε Crate.

Παρακολουθήστε την εκμάθηση του crate στους Bidi & Titi: https://youtu.be/EvjK6ZTkdEY

Train a Stray